şara

şara
@saranaz
real eyes realize real lies
Benim odam da bir tabut değil miydi, yatağım mezardan daha soğuk, daha karanlık değil miydi? O yatak ki hep hazırdı ve beni uykuya çağırıyordu! —Bir tabutta olduğum duygusunu sık sık yaşamışımdır. Geceleri odam küçülüyor, bunaltıyordu beni. Mezarda hissedilen de bu değil miydi? Kim bilir ölümden sonra ne hissedileceğini?
Sayfa 63·Kitabı okuyor
Hayat Ölüm
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kayıp düşüncelerim, unutulmuş korkularım, beynimin hangi köşesinde gizlendiklerini bilmediğim hayallerim, karanlıkta canlanıyorlardı.
Sayfa 60·Kitabı okuyor
Karanlık
Dünya, ıssız yaslı bir ev gibi görünüyordu gözüme ve ben bağrımda bir acı duyuyordum..
Sayfa 51·Kitabı okuyor
Tutsağı olduğum sefaletten kaçıyordum.
Sayfa 50·Kitabı okuyor
İnsan ve Hayat
Uzun zamandır bende, diri diri dağılmakta, parçalanmakta olduğum duygusu belirmişti.Yalnız cismim değil, ruhum da, aralarında bir uyuşma olmaksızın, kalbimle sürekli zıt gidiyorlardı.Garip bir dağılma ve bölünmeden geçiyordum sürekli.Bazen bir şey düşünüyor, buna kendim de inanmıyordum.Dağılan, çözülen bir kitleydim ben.Sanki hep böyleydim, böyle de kalacağım : acayip, biçimsiz bir karışım…
Sayfa 48·Kitabı okuyor
Yaşam