Bir kadın vardı, Tanrı onu bir sanat gibi lekelerle süslemişti ve gözlerine sevgi, vicdan ve merhamet vermişti ve sadece babasını kurtarmak isteyen bir kadındı. Sonra onunla tanıştım onu bir cehennemin içine sürükledim ve onun ölümüne sebep oldum. O kadının adı Eftalya Atalardı. Benim Eftalyamdı, özgürlüğümdü, mahkûmiyetimdi, sol elimdi, solumdu, kalbimdi. Bir kadın vardı, beni yaşattı, ama o öldü, çiçekleri severdi ama çiçekler yalnız kaldı. ( Tugay )
Kalplerin taşlaştığı bu dünyada sen benim kalbimi yumuşattın, şimdi bu kalbimi senin içinde feda edebilirim, hiç önemli değil. ( Eftalya)
Onunla bir gökyüzü paylaştım, özgürlüğüm yaptım ve şimdi o özgürlüğün ortasında bir pilot gibi bana ölmek yakışırdı… Dudaklarımdan son bir cümle döküldü. Varlığım bir tek sen varken yaşamaya değer, sen yoksan ölüm bile bir hediye. Gökyüzünde buluşuyorum seninle. ( Tugay )
Eftalya’nın anlamı çiçek, Tugay’ın güç demektir unutma, unutturma. BL sonsuza kadar kalbimizde yaşayacak. Bir avukat ve bir pilot geçti bu dünyadan, adalet Eftalya Atalar demekti, özgürlük Tugay Demir Çeviker.
( Halk Duvar Yazısı )
——————
Eftalya ve Tugay sizin nikahınız göklerde kıyıldı. Hoşçakalın Marco, Gamze, Sinan, Giray, Javier, Nida, Özgürlüğünüze….
Sizi unutmayacağım, unutmayacağım bir kitap.
——————
Kalbiniz travmalara dayanıklıysa okumanızı tavsiye ederim:}