Elif
@sariwho
12 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Fransız Teğmenin “Kadını”
Belki de “birileri” olabilmek adına yapmıştı her şeyi, yolun sonunda itibarının beş paralık olmasını bile umursamadan.
Ama o tek başına var oldu ve her sayfada tek başına yürüdü, tek başına özgürce kapattı sayfaları.
Bu yolda yalnızdı ama şunu biliyordu ki o sadece “kendinindi”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Waris: Çöl ÇiçeğiDuygu ve Düşünce
Bu yazıya nasıl başlayacağımı bilmiyorum, inanın doğru şekilde başlamak için dakikalarca yazdım ve sildim ancak içime hiçbiri sinmiyor. Çünkü size hem adaletsizliklerden bahsetmek istiyorum hem de kitapta geçen olayları derinlemesine anlatmak istiyorum. Çünkü bilmeliyiz, öğretmeliyiz, yaymalıyız.
Çöl Çiçeği’nde Waris Dirie bize çölden modellik kariyerine uzanan kendi hayat hikayesini anlatıyor. Birçok önemli ve acı olay var bu kitapta geçen ama ben size buraya hepsini sığdıramam bu yüzden şiddetle okumanızı tavsiye ediyorum. Bizler görmek istemesek de bu olaylar yaşanıyor ve kadınlar ölüme terk ediliyor.
Her şeyi anlatamayacağım için size kısaca Afrika’da hala uygulanan kadın sünnetlerinden bahsetmek istiyorum. Kadın sünneti kitapta geçtiği gibi kadının cinsel ilişkiden zevk almaması ve evlenene kadar cinsel ilişkiye girmemesi için klitorisin alınıp vajinanın üst kısmının dikilmesi anlamına geliyor. Ve kitabımızda Waris bunu yalnızca 5 yaşında küçük bir çocukken yaşıyor. Böyle ilkel bir olaydan bahsederken tabii ortamda anestezi ve hijyenik koşulların olmasını bekleyemezsiniz. Küçük çocuklar çölün ücra köşesine götürülüyor ve büyük acılar yaşatılıyor. Operasyon sonrası ise çöle terk ediliyorlar. O andan sonra yaşayabilen yaşıyor yaşayamayan leşçil kuşlara yem oluyor. Hayatları boyu hem idrarlarını yaparken hem de regl dönemlerinde akıl almaz acılara maruz kalıyorlar. Hele doğum sırasında yaşanan katlanan acıdan hiç bahsetmiyorum bile.
Bu kitap ile ilgili söylenecek hem çok söz var hem de yok. Kitabı okurken her bir sayfaya gözlerimden yaşlar düşerken bir yandan da içimde sönmek bilmeyecek bir öfke oluştu. Ataerkil düzenin oluşturduğu bu adaletsiz ve acı dolu hayatları gördükçe ne yapacağımı ne düşüneceğimi şaşırdım. Adeta beynimde susmak bilmeyen çığlıklar
Toltek “bilginin kadın ve erkekleri” olarak biliniyordu. Toltek bir din değildir ama dünyaya gelmiş tüm spiritüel ustalara saygı duyar. Toltek öğretisi ruhu kucaklar ama onu “yaşam sanatı” olarak tanımlamak daha doğru olur. Çünkü mutluluk ve sevgiyi bilmenin yolunu kolay kılan bir öğretidir.
Bu kitap aslında tamamen bakış açınızı değiştirmenizi öğütleyen bir kitap. Dört anlaşmadan bahsediyor, bunlar:
1- Kullandığın sözcükleri özenle seç.
Söz bir güçtür, anlaşmadır. Ne söylerseniz doğru ya da yanlış olsun ona inanırsınız diyor Toltek. Kitapta yer alan bir örnekte küçük kız ve annesinden bahsediyor. Küçük kız mutlulukla şarkı söyler, annesi o gün çok yorgun ve ağrılıdır ve kızına kötü sesini kesmesini söyler. Çocuk zihninde bu anlaşmayı yapar, sesinin kötü olduğuna ve rahatsız edici olduğuna inanır. Ve bu anlaşma böyle sürer gider.
Şöyle bir baktığımızda yaşamımızdan benzer örnekler bulabiliriz aslında. Örneğin kendi hayatımda, bisiklet sürmeyi beceremeyeceğim söylendiği için küçüklüğümde bu anlaşmayı yaptım, hala bisiklet kullanamıyor ve kullanamayacağımı düşünüyorum.
Kullandığımız sözcükleri de bu yüzden özenle seçmeliyiz.
2- Hiçbir şeyi kişisel algılama.
Terapilerde de duyduğum bir örneği burada da gördüm; birisi size kötü bir şey söylüyorsa bu sizle değil, onunla ilgilidir.
Yazar aynı zamanda burda şu cümleyi geçiriyor: Bu filmde yönetmen de, yapımcı da, başrol oyuncusu da sizsiniz. Diğer herkes yardımcı oyuncudur. Bu sizin filminiz.
Buradan baktığınızda herkesin kendi yaşamında kendi filminde kendi sahneleri olduğunu, herkesin kendi mücadelesi içinde olduğunu düşündüğünüzde hiçbir şeyi kişisel algılamamanız gerektiğini daha iyi anlamlandırabiliyorsunuz.
“Hiçbir şeyi kişisel algılamayın. Çünkü kişisel algıladığınızda hiçbir şey uğruna kendinizi acı çekmeye
D&R çalışanına favori psikolojik gerilim romanını önermesini istediğimde vermesiyle tanıştım bu kitapla.
Aşk hikayesi olarak başlayıp bir anda ters köşe yapıp ne olduğunu anlamadığınız bir yere sürükleyen bir kitaptı.
Son 150 sayfada o psikolojik gerilimi iliklerime kadar hissettim ve okurken kaşlarımı çatmaktan başıma ağrılar girdi…
Bazı yönlerden eksik kalsa da b
u tarz romanlar seviyorsanız okuyabilirsiniz diye düşünüyorum ben çok keyif aldım.
