Gazi.
Bazı adamlar vardır, etten kemikten değilmiş hissi verirler, Gazi de onlardan biriydi benim için. Onun gibi adamlar yüzyılda bir gelir, Türk milletine nasip olması sanıyorum ki bir millet için en büyük lütuflardan biri oldu. Ben, Mustafa Kemal Atatürk ile ilgili bir şeyi anlatsam veya düşünsem hep "Mustafa Kemal" diye ismini telaffuz ederim. Bunun sebebi ise Mustafa Kemalin de evvela bir insan olması. Onun da hataları, doğruları ve pek tabii duyguları olması. Dağ bayır demeden Corinne hanımefendi'ye yazılan mektuplar...Annesinin mezarı başında "seni ben öldürmedim anne" dedirten duygular.
Kitabı okurken, Mustafa Kemalin her kararını ve manevrasını tenkit ederek okumaya özen gösterdim. Bunun sebebi "bir kurtarıcı" beklemeye razı gelmek yerine bir Mustafa Kemal olabilmekti! Belki bir Mustafa Kemal geçti bu dünyadan ama geride yetişen binlerce Mustafa Kemal var ve bu memleketi hiç de bırakmaya razı olmayan binler...
Reklam
Tanrının çılgın aşığı.
Spoiler içerir
Daha okurken sanıyorum erkeklik içgüdüsü olacak ki Martin Ruth'a "beni hala seviyor musun?" diye sorup olumsuz cevap aldığında dedim ki: kitap nasıl biterse bitsin, bu adam bu kıza bir daha bakmaz. Çünkü Ruth ve kardeşi Martin'in yanından ayrılıp gittiğinde Martin'in dünyası çoktan başına yıkılmıştı bile...
Hayatımda beni en düşündüren kitaplardan biri oldu ama bir türlü kafamdan çıkmayan bir cümle benimle birlikte kaldı.
"Tanrı'nın çılgın aşığı, yılda otuz bin dolar için değil, tek bir buse için her şeyi yapabilirdi."
Ah Martin'im sen hep olduğun gibiydin, onlar senin değerini bilmediler.
Çapraz okuma yapıyorsanız küçük bir mola olabilir okumanızı tavsiye ederim. Olivia mı yoksa Viola mı daha çok aşkı sevmeyi sevilmeyi hak ediyordu bir süre düşündürdü.
Sinan Hoca'nın birçok içeriğini takip ettiğim için bana bildiğim bilgileri hatırladığım bir okuma oldu. İFA'ya başlamadıysanız ve başlama niyetiniz varsa hem Sinan Canan'ı hem de bu konulara olan mizacını tartabilmek için güzel bir tanışma olabilir diyebilirim. Baknz. "hede hödö"
Kitap İttihat ve Terakki'nin yönetici kadrosunun Alman denizaltısıyla kaçmasından sonra partiyi toplayan, birleştiren Küçük Efendi ismiyle bildiğimiz eski İaşe Nazırı Kara Kemal Bey'in bir anda kendisini suikast planlayıcısı ve azmettiricisi olarak kaçar vaziyette bulmasını ele alıyor. İş bilmez, palavracı eski Ankara Valisi Abdülkerim Bey'in, Kara Kemal'in adını kullanarak 3 tane kıyıcıyı, Sarı Paşa'ya suikast yapacağız biz tek olacağız ümidiyle oyuna getirmesi ve eline yüzüne bulaştırmasıyla başlıyor. Halbuki İstanbul'da darağaçları kurup kendisine karşı gelenleri sallandıranlar İttihatçılar değil miydi? Arap çöllerinde günde 50 kişiyi asanlar, Yakup Cemil gibi kıyıcı heriflere komutanlık verenler bilmiyor muydu kaba kuvvetin bir işe yaramayacağını? Nitekim öyle de oldu. Suikast haberiyle birlikte olaylara karışanların hakkında idam kararı alındı... Terakki Perver üyeleri, başta Karabekir Paşa olmak üzere pek çok isme itibar suikastı yapıldı...
"dur Kemal ağabey teslim ol, yapma! kıyamet gibi bir kahkaha ve Talat Paşa'dan kalma altıpatlardan eksilen bir kurşun..."
