"İşte o anda anladım ki,bir ananın mutluluğu,milletin mutluluğundan doğuyor,aynı kökten olan ağacın dalları gibi bir kökten geliyor.kaderide onun kaderiyle bir oluyor.çektiğim bütün acılara,hayatın bana indirdiği korkunç darbelere rağmen bugün de bu düşüncedeyim.Ne olursa olsun,milletim yaşıyor,ben de yaşıyorum."
"Gerçek mutluluk yavaş yavaş,azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle,çevredekilerimizle karşı davranışımızla birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin ölmesinden doğuyor."
Hayat bizim hepimizi aynı teknede yoğurmuş,aynı yumağa sarmıştır. Ama yine de bu olayları anlamak için o olayların içinde yaşamış olmak ve onları ruhunda duymak gerek.işte durmadan düşünmemin sebebi budur.