Dün gece bir rüya gördüm. Yani görmüşüm. Gerçek sandım. Vallahi o kadar şaşkınım ki...
Ya mesaj atmıştı, "Uyudun mu? "diye.. Kardeşimin yanında uzanıyordum en son, uyuyakalmışım ne bileyim. Müzik sesi de aynıydı. Seni çok özledim, dedi. Gizli gizli yazmış. Tam biz konuşurken "Bekle şarkıyı kapatayım, öyle konuşalım. " Dedim. Tamam ama uzun sürmesin, dedi. Ben şarkıyı gerçekten kapatmışım ve evet telefonda öyle bir şey olmamış bile... O an çok kötü boşluğa düştüm.. Ağlamaya başladım, kardeşim hiçbir şey anlamadı, anlatmaya çalışsam bile o da uykuluydu.. Öyle. Neden anlattım bilmiyorum da. Konu işte.. 🤷🏻♀️😶🌫
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
En yakınından isteyemeyince kimseden yardım isteyemez oluyor insan, hep 'ben yaparım' ' ben halledebilirim' 'gerek yok' ' ihtiyacım yok' 'sorun yok' ' yorulmadım' 'aç değilim ' gibi cümlelerle yaşamaya alışıyor insan 'olur ' dedim bugün ilk defa hâlâ şaşkınım çok farklı bir duygu hissettim yani ben bu kadar kendimi kapattığımı ve hiç bu kadar zorlandığımı bilmiyordum. Bir şeylerle tek başına başa çıkmaya çalışmak çok zormuş , insan bazen bir cümlede nefes almak istiyor.
Al sevgilim kanser ol bununlaMüzik
Son kez mutlu et beni ve kes el bileklerini
Beni sevdiğin ilk günü düşün ve sök at kalbini
Bunu duyup bir cigara yak ve öyle dinle şarkımı
Şimdi mutlusun ya işte bundan böyle şaşkınım
Geçer gider, doğar güneş rezil köpek
Çıkın düşlerimden sen ve koynundaki ödlek
Walking Around
Yoruldum işte insan olmaktan.
Terzilere, sinemalara gidiyorum işte,
Şaşkınım, kapalıyım, çuhadan bir kuğu gibi
Sorular, küller denizinde salınıyorum.
Ağlıyorum berberlerin kokusunu duyunca.
Tek isteğim dinlenmek, kurtulmak
taşlardan,
bahçelerden kurtulmak, yünden, köşklerden,
mallardan, gözlüklerden, asansörlerden.
Yoruldum ayaklarımdan işte, tırnaklarımdan,
gölgemden, saçlarımdan,
yoruldum işte insan olmaktan.
Nefis bir şey olurdu ama
bir noteri kesik bir zambakla korkutmak
ya da kulak tozuna vurup öldürmek bir rahibeyi.
Ne güzel olurdu
yeşil bir bıçakla koşmak sokaklarda
soğuktan ölünceye kadar bağırarak.
Yaşamak istemiyorum karanlıkta ot gibi,
uykuda titreyerek, kararsız, şaşkın,
her dakika düşünmek, her gün bir şeyler yemek
ıslak dehlizlerine inip dünyanın.
Bana göre değil bu rezillikler.
