Mitya
@satovv
bir gün elbette
zeki müreni seveceksiniz
(zeki müreni seviniz)
Ulrich'in aklına şu geldi: Şayet insanlık bir bütün olarak aynı rüyayı görebilecek olsa, ortaya Moosbrugger çıkardı.
Sayfa 105
İnsan beyni eşyayı başarıyla bölmüş, eşya ise insan kalbini bölmüştür.
Sayfa 92
İmdi, elbette kendinize soracaksınız, acaba dünya bu kadar ters mi işliyor ki durmadan tersyüz edilmesi gereksin? Ama dünyanın buna çoktan verdiği iki cevabı var. Çünkü dünya var olduğundan beri çoğu insan gençliğinde onu tersyüz etmeden taraf olmuştur. Onlar yaşlıların mevcut düzene sarılmasını ve beyinleri yerine bir parça et olan yürekleriyle düşünmelerini gülünç bulmuşlardır. Bu genç insanlar yaşlılardaki ahlâkî ahmaklığın da tıpkı sıradan entelektüel ahmaklık gibi yeni şeylere bağlanamama eksikliğinden ileri geldiğini zannetmişlerdir, kendi tabiî ahlâkları ise bir verimlilik, kahramanlık ve değişim ahlâkı olmuştur. Yine de harekete geçme çağına girdiklerinde bunu artık bilmek ve hatırlamak istemezler.
Sayfa 57
işin kötüsü Ulrich büyük biri olmanın yollarını bilmek şöyle dursun, büyük birinin ne olduğundan da bihaberdi. Okul çağındayken Napoléon'u büyük adam sanırdı; bunun sebebi kısmen insanın gençken suça karşı beslediği tabiî hayranlık, kısmen de öğretmenler Avrupa'yı altüst etmeye çalışan bu zorbayı tarihin en gaddar canisi olarak gösterdikleri içindi. Sonuçta Ulrich, okuldan kurtulur kurtulmaz bir süvari bölüğünde subay oldu. O zamanlar bu mesleği tercih etmesinin sebepleri sorulsa herhâlde artık amacının bir zorba olmak olduğunu söylemezdi, zira böylesi arzular gizli kapaklıdır; Napoléon'un dehası, general olduktan sonra gelişmeye başlamıştı(…)
Sayfa 49
Goethe'nin dünyasında dokuma tezgâhlarının tıkırtısı bile insana rahatsızlık verirken Ulrich'in çağında insanlar makinelerle dolu depoların, perçin çekiçlerinin ve fabrika sirenlerinin şarkısını keşfetmeye başladı. Şüphesiz ki insanların gökdelenlerin at üstünde bir adamdan daha büyük olduğunu görür görmez fark ettiklerini zannetmemek lazım; aksine, bugün bile insanlar caka satmak istediklerinde bir gökdelenin tepesine değil yüksek bir beygire oturuyor ve rüzgâr gibi süratle at sürüp devasa bir teleskop gibi olmasa da şahin gibi keskin bakışlı oluyorlar: Hisleri akıllarını kullanmayı hâlâ öğrenmemiştir(...)
Sayfa 58