Sude
@saudade_sd
2 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Evet ,bu doğruydu, “dışarıdaki dünya”ya henüz alışamamıştım. Bu gerçekliği hala tam anlamıyla kavramış değildim. Bu garip, şaşırtıcı , yeni ve hızla hareket eden dünyanın insanlarının ve yerlerinin bir parçası olduğum gerçeğini kavrayamamıştım. Yıllarca karanlığa ve kendi küçük dünyasına hapsolmuş ve şimdi birden dopdolu dünyaya itilmiş, gün ışığını ilk kez görüyormuş gibi boş bakan ve bu yüzden gözü kamaşmış bir mağara adamı gibiydim.
Reklam
İnsanların gözünde ayak parmaklarımla resim yapıyor olmam müthiş bir şeydi ve bana şanslı olduğumu söylüyorlardı; evet ,doğruydu, fark edilen bir çocuktum. Ama sol ayağımla resim yapmam nasıl bir fark yaratacaktı? Fark edilen biri olmamanın ne faydası vardı? Ben fark edilen biri olmak istemiyordum,diğer insanlar gibi sıradan olmak istiyordum.
Artık çocuk olmadığımı biliyordum ama “yetişkin” de değildim.
Çocukluğun neşeli umursamazlığı ve yetişkinliğin acısı ile hayal kırıklığı arasında asılı kalmıştım. Eskisi gibi umursamaz ve mutlu olmak istiyordum; ama çocukluğun sına erdiğini biliyordum.
Yalnız kalmak , terk edilmek , unutulmak… Bunların hangisinden daha çok korkuyorum?
Belkide unutulmak en kötüsü.
Yalnız kaldığımda bir yerlerde birinin beni düşündüğünü hayal edebilirim hep.
Terk edildiğimde özlendiğimi ,o kişinin yaptığından pişman olduğunu hayal edebilirim.
Unutulduğumda ise hayal edecek hiçbir şey bulamam.
Sanki bu dünyada hiç var olmamışım gibi…
En kötüsü de beni unutan kişiye öfkelenmem söz konusu bile olamaz çünkü o bunu bilerek yapmamıştı ki.
Yabani bir kuşum, beni okşamak zordur, kendi kafasına göre yaşayan bir kuşum,canım nereye isterse oraya gidiyor, içimden ne yapmak geliyorsa onu yapıyorum.
Başkalarının varlığından rahatsız olan bir kuşum, beni evcilleştirmek zordur, başkalarından korkan ama “Tüylerin ne kadar güzel!” cümlesini duyabilmek için yinede başkalarına ihtiyacı olan bir kuşum, yalnız kalamamaktan korktuğu kadar yalnız kalmaktan da korkan bir kuşum.
Yalnızlık, özgürlük için ödenen bedeldir.
Reklam