"İlahi zamanlamaya güvenmek."
"Sanki hayatının en güzel sayfası hiç açılmayacakmış
gibi hüzünlenme.
O sayfa, senin o sayfayı taşıyacak güce ve olgunluğa eriştiğin an açılacak.
ilahi zamanlama, senin için en kusursuz planı saklayan bir hazinedir; bazen gecikmiş gibi görünmesi, senin o güzelliğe daha layık bir kul olman içindir.
Bırak, zamanın sahibi neyi, ne zaman vereceğini en iyi bilendir.
Sen bugün elinden geleni yap, gerisini o sonsuz kudrete emanet et.
İnan ki; senin 'keşke şimdi olsaydı' dediğin her şey, aslında 'en doğru zamanda' gerçekleştiğinde ruhuna huzur verecek bir mucizeye dönüşecek."
Maneviyatta ilahi zamanlama, bir tohumun toprağa girdiği an değil, meyve verdiği "vakit"tir.
İnsan, meyveyi erken almak için ağacı hırpaladığında, sadece emeğini zayi eder.
Sabır, sadece beklemek değildir; bekleme süresini nasıl geçirdiğimizdir.
Maneviyatta "beklemek", Yaradan'ın bizim için hazırladığı o "en hayırlı anı" büyük bir nezaketle karşılamaya hazırlanmaktır.
insan, bir olayın neden gerçekleşmediğini o an anlayamaz. Ilahi zamanlama, bazen bizi korumak için kapıları kapatır, bazen ise hazır olmadığımız bir nimeti bize sunmak için vaktin olgunlaşmasını bekler.
"Geçmişimiz de, geleceğimiz de, kalbimiz de ki aciz duygular da sana emanet Allahım.
Doğru zamanı ancak sonsuz gücün sahibi bilir."