kaleminde kendinizden izler bulacağınız biri. yıllar önce, çizimleriyle ne demek istediğini anlamazken şimdi; kafamın içindekilerin çizime döküldüğünü görüyorum.kaleminle birlikte büyüdüğümü anlıyorum, peki bu iyi bir şey mi? sanmıyorum. ama bildiğim şu ki;iyileşmek de değil!
“eğer ölümü bize böylesine korkunç gösteren şey var olmama düşüncesi olmuş olsaydı o zaman zorunlu olarak henüz var olmadığımız zamanı da aynı dehşetle düşünürdük.”