Psişedeki vahşi güçle ilişkinin koptuğuna dair duygu tonlu belirtilerden bazıları nelerdir?... Sadece kadınların dilini kullanırsak, bu belirtiler şunlardır: Kendini had safhada yavan,yorgun,kırılgan,çökkün,kafası karışık,suskun,dizginlenmiş,heyecansız hissetmek. Kendini korkmuş,aksak ya da zayıf,esinsiz,cansız,ruhsuz,anlamsız,utangaç,sürekli kızgın,hafifmeşrep,sıkışıp kalmış,yaratıcılıktan uzak,bastırılmış,aklını yitirmiş hissetmek.
Kendini güçsüz,sürekli kuşku içinde,sarsak,tıkanmış,bir işin sonunu getiremez,yaratıcı hayatını başkalarına teslim eden,eş,iş ya arkadaş seçiminde hayatın altını oyan tercihler yapan, kendi döngülerinin dışında yaşamaktan mustarip,kendini aşırı koruyu,uyuşuk,belirsiz,mütereddit,kişiliğine uygun adınlar atamayan ya da sınırlar koyamayan biri olarak hissetmek.
Kendi temposunda ısrar etmeyen, çekingen Tanrı’sından ya da Tanrılarından ayrı düşmüş,kendini yenilemekten uzaklaşmış,içgüdülerini yitirmiş biri için en güvenli yer olduğundan ev hayatına,entelektüelliğe, işe ya da tembelliği çekilmiş biri olmak.
 kendi başına bir işe girmekten ya da kendini açığa vurmaktan korkmak; akıl hocası,anne,baba aramaktan korkmak;eksik çalışmasını bir başyapıt haline gelmeden önce sergilemekten korkmak;bir yolculuğa çıkmaktan korkmak;başkasına ya da başkalarına bakmaktan korkmak;koşmaya devam etmekten,durmaktan,yavaşlamaktan korkmak;otorite önüne sinmek;yaratıcı tasarılardan önce enerjisini yitirmek;ürkme,küçük düşürülme,endişe,uyuşukluk,bunaltı.
Başka yapacak bir şey kalmadığında dilini tutmaktan korkmak;yeniyi denemekten korkmak,karşı koymaktan korkmak,sesini yükselterek,karşı çıkarak konuşmaktan korkmak;midesinin bulanmasından,heyecandan midesine sancılar girmesinden,midesinin ekşimesinden,ortada kalakalmaktan,boğulmaktan,çok kolay uzlaşmacı ya da nazik