Tüfeğini depoya koydular,
Esvabını başkasına verdiler.
Artık ne torbasında ekmek kırıntısı
Ne matarasında dudaklarının izi
Öyle bir rüzgâr ki,
Kendi gitti,
İsmi bile kalmadı yadigâr,
Yalnız şu beyit kaldı,
Kahve ocağında, el yazısiyle:
“Ölüm Allah’ın emri,
Ayrılık olmasaydı.”
O. Veli’ nin “Kitabe-i Seng-i Mezar III şiirinden