Ölüm bir dil meselesidir aynı zamanda. “Öldü” kelimesi kısa ve vurucudur. Son nefesin “D” si ve feryat dolu o son “Ü” hayatın alfabesindeki son harflerdir. Son seslinin üzerine düşen vurgu, ki o artık sesli bile değildir, Son çiviyi çakar ve umuda yer bırakmaz.
Bir hikaye, yaşanmış ve kişisel olsa bile, bir kez dilden geçince, kelimelere bürününce artık bize ait olmaktan çıkar, o artık gerçeklik kadar kurmacanın da düzenine aittir.
“Beni Gryffindor’a koymasının tek sebebi,” dedi Harry yılgın bir sesle, ”çünkü Slytherin’e girmek istemedim…”
“Kesinlikle,” dedi Dumbledore, bir kez daha gözleri pırıl pırıl gülümseyerek. “Bu da seni Tom Riddle’dan çok farklı hale getiriyor. Bize aslında kim olduğumuzu gösteren şey, yeteneklerimizden çok seçimlerimizdir, Harry.”