Uzun bir aradan sonra buraya geri dönmek çok güzel. Burayı bazen blog gibi kullanmayı da düşünüyorum. İç hesaplaşmalardan bağımlılıklardan sıyrıldığım bir dönemin ardından buraya kanalize olacağım için çok mutluyum…
Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde, ‘Bu öyle olmayabilirdi!’ düşüncesi.