Protagonist
@scripturient
Ufkun ne kadar genişlerse, nefes aldığın şehir de o kadar dar gelir sana…
29 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
İnsan üretmeden tüketen tek yaratıktır.
Ne de olsa, kendi kendilerinin efendisi olduklarının ve yalnızca kendi yararları için çalıştıklarının anımsatılması, yüreklerini ferahlatıyordu.
Artık domuzların yüzlerine ne olduğu anlaşılmıştı. Dışarıdaki hayvanlar, bir domuzların yüzlerine, bir insanların yüzlerine bakıyor; ama onları birbirlerinden ayırt edemiyorlardı.
Kitap bittiğinde adeta “beynimden vurulmuşa döndüm” . Umudun ve umutsuzluğun iç içe çok güzel yedirildiği bir kitap. Kitaptaki tüm karakterlerin farklı özellikler sergilemesinde de aslında bir detay var “yalnızlık psikolojisi” . Fareyi kapana çeken peynir değil avcının ta kendisiymiş. İyi ki okumuşum dedim. Derin derin düşüncelere daldım.
Mutsuz bir ruh, mikroptan daha çabuk öldürür.
