Seda
@sdayksll
Eskişehir
11 Eylül 2001
38 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Başta sınıf içinde geçen ahlaklı öğretmen- ahlaksız gençlik çatışmasını anlatacağını düşündüğüm kitap, felsefe, sosyoloji, kriminoloji gibi pek çok alanla birlikte adeta polisiye bir romana evrildi. Bir solukta biten, heyecanlı bir kitaptı.
Reklam
Kitapta küçük bir kızın üniversiteye kadar yaşadığı statü kazanma ve varlığını fark ettirme çılgınlığı anlatılıyor. Açıkçası geriye dönük bir anlatım olması çok hoşuma gitti. Sonun ne olduğunu bilerek ve nelerin bu sona sebebiyet verdiğini okumak güzeldi. Aile baskısı ve ailenin çocuklara yüklediği sorumluluk baskısı çocukları kötü sonlara itebiliyor. Ama bu “kötü sonun” da neye, kime göre kötü olduğu da yine farklı statüdeki insalara göre değişiyor. Bir çocuğu sadece para harcayarak okutmak, başka ihtiyacı yokmuş gibi davranarak üstlerine yüklenilen ebedi borç duygusunun altından kalkmasını beklemek maalesef hiçbir insanın sonuçları olmadan kurtulabileceği bir durum değil. Denise’in küçükken maruz kaldığı bir çok tacize anlam veremeden büyümesi, bu tacizleri durduracak ve kötülüğünü vurgulayacak bir ebeveynin eksikliği onun hayatını çok zora sokmuş. Ayrıca küçüklükten itibaren evim diyebileceği bir ortamın olmaması ve yabancılarla yaşamak durumu da aidiyet duygusunu kaybetmesine neden olmuş ve onu kaçmaya itmiş bir sebep. Kürtaja varan sonuçta tek pay ailenin, ama bunu duysalar en büyük mağduriyet de onların olacaktı. Kitabın akıcılığı çok iyiydi, kısa ama bir insanın dönüşümü ayrıntılarla çok yerinde işlenmiş.
Çok etkilemedi beni nedense. Yazım dili fazla sade bu yüzden basit hissettirdi biraz. Kurgu da ortalamaydı çok heyecanlı değildi, bitirmek için okudum meraktan değil. AI'dan kitap önerisi istemek hataydı sanırım.
Kitabın anlatmaya çalıştığı şey açık; en büyük düşmanımız korkularımız ve bizim bu korkuları nasıl materyalleştirerek kendimizi büyük bir çıkmaza soktuğumuz. Evet karakterin sorunu bu, ama yarattığı ikizi gerçekten bir hayal ürünü mü yoksa gerçek bir insan mı bazen belli değil, çünkü öteki karakterin toplum içinde var olduğu belli olan durumlar var. Ama asıl karakter bu kişiden bazılarına yakındığında deliymiş gibi de bakılıyor. Bu kısım okurken kafamı çok karıştırdı. Kitabın sürekli gizemini koruması iyiydi. Tüm bakış açısı asıl karakterin gözlerinden olduğu için okuyucu olarak biz de tamamıyla bu çıkmazın içindeydik ve onun deliliğini özümsedik. Dostoyevski'nin sıkıntılı karakterleri sinir bozucu bir şekilde insanların saklamaya çalıştığı kötü ve korkunç şeylerin vücut bulmuş ve toplum içine salınmış halleri. Okurken dayanmak zor.
Puan vermedi
Godot’u bekleyip hayatınızı mahvetmeyin. Bekle diyenler olacaktır, dinlemeyin. Geçmişte yaşamayın, ama anın büyüsüne de her zaman kapılmayın. Gelecekten korkmayın. Mutluluğunuzu tek bir şeye bağlamayın. Yanınızdakilerin değerini bilin. Hayatı sevin ve yaşamayı öğrenin!
Reklam