Sade ol, yavan ol, hamal ol, anlamaya değil, anlamazdan gelmeye, anladığını belli etmemeye ağırlığını koy. Anlayıp ne yapacaksın, bir devan mı var, anladığın gördüğün insanoğlundaki hemen her şey maraz, kalp karası ve hastalıktır. Üstelik insan denen şey anlayanı niye arar biliyor musun, suç ortaklığı için, ya da onun da kendinden olup olmadığını anlamak için.
Birisine tesir etmek isteyenin neden illa kitap, şiir vs. verdiğini anlar gibi oluyordu. Bunlar belki onun yapamadığını yapar da kendimi göstermekten kurtulurum diyeydi herhalde.