Sıdıka Kaya

" Unutma ki öfke ateşi önce sahibini yakar!.."
Sayfa 219
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
" Kendimi bir uçurumun kenarında sessizce yaşamaya mahkum edilmiş gibi hissettim."
Sayfa 105
" Bir duygu her karanlık çöküşünde gelip yakama yapışıyor. Onu yenmek için bir şeyler yapmak zorunda hissediyorum kendimi. Bazen korkum ve üzüntüm birbirine karışıyor. Sabrım, bütün korkularım, belirsizliklerim ve acılarım...Hepsi sanki bu duyguda bir araya gelmiş gibi. İşte o zaman aklıma sen geliyorsun,seni düşünüyorum. Özellikle de akşamın o ilk saatlerinde..."
Sayfa 75
" Artık duygularımı ifade edecek hiçbir kelime bulamıyorum. İnsanın kelimeleri tükenir mi be Mineta? Benim kelimelerim tükendi."
Sayfa 152
" Bir insanın hisleri ölür mü hiç? Benimki öldü."
Sayfa 86