" Aslında küslük değil.Bazı insanları tamamen hayatından silip çıkarırsın ya! Hiç tanışmamış olmayı dilersin. Ama artık çok geçtir, zamanı geri alamayacağına göre yapabileceğin tek şey öyle birisinin varlığını unutmaya çalışmaktır."
" Bakışlarıyla seni duyuyorum, diyordu sanki. Söylemeye korktuğun her şeyi biliyorum, korkularını biliyorum, içindeki karanlığı biliyorum, bir türlü dolduramadığın o soğuk boşluğu biliyorum."
" Benim ne kadar hasarlı olduğumu bilmiyorsun. Çok ciddi hasarlardan bahsediyorum."
" Ben de çok sağlam sayılmam belki. Ama hepimiz düştüğümüzde elimizden tutup kaldıracak birine ihtiyaç duyuyoruz. İnan bana, sen de benim elimi tutacaksın."
" Bazen insan, konuştuğu kişi daha ağzını açmadan neler söyleyeceğini bilir. Bilir ama duymak istemez. Çünkü duymak üzere olduğu şeyleri zamanında gayet güzel paketleyip sağlam bir sandığın içine kilitlemiş ve zihninin tavan arasında en karanlık köşeye saklamıştır. Şimdi tavan arasının kapısının açılacağını, içeriye ışık girmeye başlayacağını bildiği için duymak istemez."
" İyi de ben güçlü filan değilim ki! Böyle vır vır vır konuştuğuma bakma. İnsan başka çaresi olmayınca öyleymiş gibi yapıyor. Güçlü görünmeye çalışırken bir yandan da alışıyorsun işte."