Sudem Eroğlu
@sdmokur
"İyi insan yoktur Loriana,inan bana yoktur. Henüz sana kötülük yapmamış milyonlarca insan vardır sadece.."
Reklam
İnanılmazdı. Öncelikle Josh Malerman’ın her kitapta bambaşka bir iş yapıyor olması çok hoşuma gidiyor.Kırmızı Piyano epey değişikti, Carol Gömülmeden ise bambaşkaydı! Bu defa geriliminden hiçbir şey kaybetmeyen fantastiğimsi bir dünya yaratmış. Kitabın bazı yerlerinde kendimi cidden kaptırdım. Ve şunu söyleyeyim ki etkisinden çıkanadığım bir gerilim romanı oldu. Kırmızı Piyano'yu okuyanlar,gerilim severler,evet evet size sesleniyorum; bu gerilimi kesinlikle kaçırmayın:)
Kırmızı Piyano, II. Dünya Savaşı’nın henüz bittiği yıllarda geçiyor. Silahları etkisiz kılan, kaynağı bilinmeyen, ilk kez duyduğunuzda insanı dizleri üzerinde dermansız bırakıp kusturan, ona maruz kaldığınız süre uzadıkça etinizi kemiklerinizden ayırmaya kadar giden ve şeytani mi yoksa ilahi mi olduğu belirsiz bir ses söz konusu. Ordunun derdi bunun bir çeşit silah olduğunu düşünerek onu etkisiz kılmak. Ancak bu uğurda yola çıkan müzisyenlerin derdi bambaşka. Kitabı en çekici kılan kısım da tam olarak bu.
Malerman,okurunu yaşamımızın bir parçası olan beş duyumuz üzerinden vurmayı,çeşitli koşullandırmaların içine çekmeyi seviyor. Ama şöyle söyleyeyim ki bu kitaba ön yargınızla başlasanız bile sonradan fırtınasına kapılıyorsunuz. Çok fazla gerilim arayan bir insan değilimdir kitaplarda. Ama şöyle diyebilirim ki bu kitap kesinlikle size gerilim okuma isteği katıyor. Bu kitabı ve Jane Casey okuduktan sonra sevmeye başladım gerilim türünü. Hele ki bu romanı okuduktan sonra daha da gerilim okuma isteğim arttı. Yani lafı uzatmadan söylemeliyim ki eğer gerilim seviyorsanız,tutkunuysanız kesinlikle okumalısınız bu romanı.
Reklam