Sena Duru
@sdsdsdsdsdsd
32 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir neşter alıp önce karnını, sonra da rahmini kestim. Ellerimi vücudunun içine sokup bebeği çıkardım. Noel'i kesmek için kullandığım bıçaktan dolayı bebeğin alnında küçük, ince bir kesik vardı ama bunun dışında hayatta ve sağlıklıydı. Onu çocuk doktoruna teslim ettim, göbek bağını kesip klempledim ve Noel'i tekrar diktim.
Oğlu doğduktan birkaç saniye sonra kalbi durmuştu.
Tıp fakültesinde bir kocaya ve iki küçük çocuğa eşiyle annelerinin öldüğünü nasıl söyleyeceğiniz konusunda eğitim vermiyorlar. İnsan olup da hasta yakınlarının acısını hissetmemek mümkün değil. Dalga dalga gelen keder, öfke, inkâr ve umutsuzluk. Bu yüzden pek çok doktor basitçe, "Elimden geleni yaptım. Özür dilerim," dedikten sonra hemen uzaklaşır, kırılan parçaları toplaması için bir hastane papazını ya da başka bir personeli bırakır. Bir kocaya karısının öldüğünü söylemenin hiçbir gerçekliği yoktur. Böylesine korkunç bir günün, annesinin ona bir daha asla fıstık ezmeli sandviç yapamayacağı, masal okuyamayacağı ya da düştükten sonra öpüp kucaklayamayacağı anlamına geldiğini kavrayamayan bir çocuğun acısını hafifletebilecek hiçbir özür yoktur.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Beyin yoğun bir şekilde hayal edilen bir deneyim ile gerçek olan bir deneyim arasında ayrım yapmaz. Üniversiteye veya tıp fakültesine başvurmadan çok önce, sadece kendimi bir doktor olarak hayal ederek zihnimi doktor olmak için eğitiyordum. Beynin bir başka gizemi de her zaman tanıdık olanı yabancı olana tercih etmesidir.
Her insanın ortak noktası duyduğu ilk sestir. O da annemizin kalp atışlarıdır. Bu sabit ritim her birimizin zihnimizle değil, kalbimizle bildiği ilk bağlantıdır.
Şimdi dizimi kesersem ne yapacağım? Biraz dizimle ilgilenebilirim; temizleyebilir, bandajlayabilir ve düzgün bir şekilde iyileştiğinden emin olabilirim ya da görmezden gelebilir ve orada değilmiş, acımıyormuş ya da canımı yakmıyormuş gibi davranabilir ve sadece pantolonumun paçasını çekip geçmesini umabilirim. İyileşmesi için en iyi yol bu mu?
Hayır.
Kalbimizdeki yaralar için de aynı şey geçerli. İyileşebilmeleri için onlara dikkatimizi vermemiz gerekir. Aksi takdirde yara bize acı vermeye devam eder. Bazen çok uzun bir süre. Hepimiz incineceğiz. Bu işler böyledir. Ancak bizi inciten ve acı çekmemize neden olan şeylerle ilgili püf noktası şudur; bunlar aynı zamanda harika bir amaca da hizmet eder. Kalbimiz yaralandığında, işte o zaman açılır. Acıyla büyürüz. Zor durumlarla büyürüz. İşte, bu yüzden hayatındaki her zor şeyi kucaklamalısın. Hiçbir sorunu olmayan insanlar için üzülüyorum. Asla zor bir şey yaşamak zorunda kalmayanlar için. Onlar hediyeyi kaçırıyorlar. Sihri kaçırıyorlar.
Söyleyebileceğin hiçbir şey yanlış olmaz. Ne hissettiğin hakkında konuşuyoruz. Hisler doğru ya da yanlış değildir. Onlar sadece duygular.