“Sen bir gülün böyle büyülü olabileceğine inanıyor musun?”
“Doğrusu epey tuhaf bir şeymiş?”
“İnsanlar olmayacak masallar anlatıp çocukların her şeye inanacağını zannediyorlar.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Neyi bekliyoruz Zeze?”
“Gökyüzünden güzelleri güzeli bir bulutun geçmesini”
“Niçin?”
“Küçük kuşumu serbest bırakacağım. Sahiden. Artık ona ihtiyacım yok...”
“Sen sahiden konuşuyor musun?”
“Söylediklerimi duymuyor musun?” diye karşılık verdi ve kıkırdadı. İçimden çığlık çığlığa oradan kaçmak geldi. Ama merakım beni yere çivilemişti.
“Sesin nereden çıkıyor?”
“Ağaçların sesi her taraftan çıkar. Yapraklardan, dallardan, köklerden... Kulağını gövdeme dayarsan kalp atışlarımı duyabilirsin.”
“N’oldu Zeze?”
“Hiç. Şarkı söylüyordum.”
“Şarkı mı?”
“Evet.”
“Demek ki kulaklarım sağır olmuş.”
Acaba insanın içinden de şarkı söyleyebileceğini bilmiyor olabilir miydi? Sesimi çıkarmadım. Bilmiyorsa benden öğrenecek değildi.