Yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz?
Düpedüz, sarıl bana dedikten sonra, sarılmanın ne anlamı kalır!
Ben özneydim, evet ama artık gizli değildim.
Korkularımın üzerine gidebilecek miydim, bilmiyordum ama ruhumun o bunaltıcı, göz kaşartan kasvetli havası yavaş yavaş dağılıyordu. Zaman geçiyordu ve ben kabuklarımı kırma hevesi taşıyordum.