Ahmet Altan
@searchingforwisdom
Özgür istenç Yanılgısı. — Bugün artık “özgür istenç” kavramıyla duygudaşlık kurmuyoruz: çok iyi biliyoruz sadece, ne olduğunu — insanlığı onların anladığı anlamda “sorumlu” kılmak, yani onları kendine bağımlı kılmak amacına yönelik, gelmiş geçmiş teolog marifetlerinin en kötü ünlüsü... Burada yalnızca tüm bu "sorumlu” kılma psikolojisini veriyorum. — Sorumlulukların arandığı her yerde bu kavram, sorumluluk arayanı cezalandırmak ve yargılamak isteme içgüdüsü olur. Herhangi bir şöyle-ve-şöyle-olma istenci, niyetler, sorumluluk edimlerine dayandırıldığında, oluş masumiyetinden yoksun bırakılır: istenç öğretisi esasen cezalandırma, yani suçlu-bulmak-isteme amacına hizmet için uydurulmuştur. Eski psikolojinin tamamının, istenç-psikolojisinin temelinde onları yaratanların, eski insan topluluklarının tepesindeki din adamlarının kendilerine, ceza verme hakkını tanımak istemeleri — ya da tanrıya böyle bir hakkı tanımak istemeleri yatar... İnsanların “ özgür” oldukları düşünülmüştür ki yargılanabilsinler; cezalandırılabilsinler, — suçlu olabilsinler: dolayısıyla her eylemin isteyerek yapıldığının, her eylemin sebebinin bilinçte yattığının düşünülmesi gerekmiştir (böylelikle in psychologicis8 e n temel kalpazanlık, psikolojinin kendi ilkesi yapılmıştır...) Ters y ö n - d e bir harekete geçtiğimiz, özellikle biz ahlak-sızların var gücümüzle suç kavramını ve ceza kavramını dünyadan yeniden atmaya çalıştığımız ve psikolojiyi, tarihi, doğayı, toplumsal kurumlan ve yaptırımları, bu kavramlardan arındırmaya çalıştığımız günümüzde; bizim gözümüzde, “ törel dünya düzeni” kavramıyla oluşun masumiyetine “ ceza” ve “ suç” bulaştırmaya devam eden teologlardan daha radikal bir rakip yoktur. Hıristiyanlık bir cellat metafiziğidir...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Filozoflardan ne istediğim biliniyor: kendilerini iyinin ve kötünün ötesine koysunlar — ahlaksal yargının yanılsamasının üstüne çıksınlar. Bu istem, ilk kez benim formüle ettiğim bir kavrayışa dayanıyor: ahlaksal gerçekler diye bir şey yoktur.
Bugün insanla ilgili kavranan ne varsa, onun makine olarak kavrandığı kadarıyla geçerlidir.
Daha küçücükken, doğru kararların soğukkanlılıkla düşünerek verilebileceği
öğretilmişti bana, duygular ve akıl birbirine ancak su ile yağ kadar karışabilirdi.
Sayfa 13
Kendimizi ve hemcinsimiz olan insanları zihne sahip kabul ederiz. Peki tam olarak nedir "bir zihin sahibi olmak"?
