Sabri’nin gülümsemesini bilirsin, koruyucu bir zırh gibiydi suratında. Yaşamak denilen şeyin olanca kahrına, olanca çilesine, bu gülümsemeyle karşı koymuştur hep.
Yaşamın yalnızca anlaşılamaz, bilinemez olmakla kalmayacak, yer yer, yaşanamaz hale de gelecek:-
Garip çelişkili yönelmelerinle, kendini öyle durumlara sokacaksın ki, içinden çıkılamaz bile değil, daha, içine girilemez bile olacaklar.