Hasan Basrî (k.s.) şöyle der:
“Bir kimsede şu dört koruyucu olursa, Yüce Allah onu şeytanın şerrinden korur:
Bir şeye karşı aşırı istek duyduğu zaman, kendini kaybetmemek, nefse hâkim olmak.
Bir şeyden korktuğu zaman, yine kendini kaybetmemek, nefse hâkim olmak.
Şehvet duyguları kabardığı anda onları dağıtmasını bilmek, nefse hâkim olmak.
Öfke anında hemen şuursuz davranışlara girmemek, yine nefse hâkim olmak.” (el-Hadâiku’l-Verdiyye, s. 336-337)