Koşma, konuşma, ağaçlara tırmanma, sert oynama, elini kaldırmadan konuşma, kıpırdanıp durma, yerinden kalkma, pencereye bakma, ayakkabılarını çıkartma, sınıfta bir şeyler yiyip içme, gülme, geç kalma, hızlı okuma, yoldan çıkma, "Sıkıldım." deme, büyük çocukların arasına karışma, şikayet etme, sınıfa oyuncak getirme vs.
Bunların yanı sıra bir de ima edilen "Yapma!" emirleri vardır:
Kendi düşüncelerini üretme, kendi başına bir işe girişme, bağımsız olma, kendi tercihlerini yapma, öğreneceğin konularla ilgili kendi sorumluluğunu üstlenme. (...)
"Yapma!" talimlerinin kişiye bıraktığı en kalıcı miras, her şeye karşı kayıtsızlıktır.