Şebnem Elmacı Fırat
@sebnemell
“Vajinasını Terk Eden Kadın”ın yazarı.
Acıdan güç, sessizlikten ses çıkaran o kadınım.
Kelimelerimle yıkar, yeniden kurarım.
Sebnemceweb.com benim sosyal alanım;
hayatın içinden, sahici ve filtresiz bir dünya.
Yazar
Istanbul
10 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Çizgi - Ayşe Ayan
Puan vermedi·110 syf.·
2025 2. kitabı
Çizgi, bir kadının değil, bir toplumun suçunu anlatır. Takıntılı bir adamın “aşk” dediği şeyin, aslında nasıl bir tahakküm ve işkenceye dönüştüğünü gösterir.
Saplantılı bir adam ile tutsak Alaca Timur arasındaki ilişki;
gücün, kontrolün ve manipülasyonun nasıl sevgi kılığına sokulduğunu ifşa eder. Bu hikâyede kapılar kapalı olabilir ama çıkış kadının gayretindedir. Gerçekler hepsinden daha acıtıcı olsa da, Alaca Timur bu acı geçekle yüzleşmek zorunda kalır. Güven onun için insanlara duyulabilecek bir duygu olmaktan çoktan çıkmıştır.
***
kadınların yaşadığı görünmez şiddeti, sessizce katlanmak zorunda bırakıldıkları hayatları ve “idare et” denilerek normalleştirilen travmaları anlatır.
***
Bu kitap bir kurgu gibi görünür ama anlattığı her şey gerçektir. Çünkü her gün bir kadın, bir adamın takıntısında, bir toplumun sessizliğinde kaybolmaktadır.
kadınların susturulduğu bir dünyada, bu kitap çizgilerle atılmış bir çığlıktır.
Reklam
10/10
Beğendi
·2025 1. kitabı
Bu metin bir roman değil; tek sesli bir iç monolog.
Okuru bir hikayenin peşinden sürüklemek için değil, bir zihnin içinde yankılanan spiral döngüyü duyurmak için yazıldı.
Zaman çizgisi yok, mekan yok, karakterler yok; çünkü travma lineer işlemez; daireler çizerek ilerler.
Sayfalar ilerledikçe olaylar değil, düşüncenin katmanları açılıyor.
Aynı cümlelerin, aynı duyguların, aynı acının tekrar tekrar geri dönmesine şahit oluyorsunuz. Her gün biraz daha eksilen kadının, varlığını sorgulamasını ve bir ömrü hasta zihninde nasıl tükettiğini okuyoruz .
Okur, dışarıdan bakan biri değil; tanık koltuğunda oturan sessiz bir gözlemci rolü üstleniyor bu kitapta.
Bu kadının sesi güçlü değil, gerçek. Çırpınmıyor, anlatıyor.
Acı kutsanmıyor, erotizm ya da beden değil, ruhun karanlık odalarına yapılan kontrollü bir iniş. Susulan, dile gelmeyen sözlerin dökülüşü...
Metin, insanın kendi içinden geçişini gösteriyor; sömürmeden, süslemeden, sizi kendi yaranızla yüzleştiriyor.
Bir deney hissi yaratıyor: travmanın zihni nasıl dönüştürdüğünü dışarıdan izliyorsunuz, üstelik eliniz kolunuz bağlı.
Bu kitap yarayı göstermiyor; yaranın içindeki sessizliği deneyimlemenizi sağlıyor. 
Vajinasını Terk Eden Kadın 
Şebnem Elmacı Fırat
Vajinasını Terk Eden Kadın Şebnem Elmacı Fırat
Rus Edebiyatı sanrısı "İnsancıklar"·184 syf.·
9/10
Beğendi
·2010 1. kitabı
Yoksulluğun, yalnızlığın ve insan ruhunun kırılganlığının anlatıldığı sarsıcı bir klasik. Mektuplar üzerinden, iki insanın hayatta kalma çabasıyla iç dünyalarının nasıl parçalandığını gösteriyor.
Sevginin bazen sahip olmak değil, uzaktan sessizce yan yana durmak olduğunu hatırlatıyor. Dostoyevski’nin insan ruhunu en çıplak haliyle gösteren ilk büyük adımı. Acısını, sancısını iliklerinize kadar hissedebileceğiniz benim çok sevdiğim bir kitap.
"On Bir Dakika" Gerçeği...·264 syf.·
10/10
Beğendi
·2017 1. kitabı
Brezilyalı genç bir kadın olan Maria, daha iyi bir hayat hayaliyle İsviçre’ye gider fakat hayal kırıklıkları sonunda fahişelik yapmak zorunda kalır. Bedeni üzerinden para kazanırken, duygularını korumak için kendine duvar örer.
Ta ki ressam Ralf ile tanışana kadar. Bu adamla yaşadığı ilişki, ona aşk ve cinselliğin tamamen farklı şeyler olduğunu öğretir. Maria, sonunda bedenini değil, ruhunu özgürleştirmenin yolunu arar ve kendi değerini yeniden keşfeder. Maria karşımda olsa ona "İşte tam da bu yüzden değerlisin" demek isterdim. Çünkü o kandırılarak sürüklendiği fahişelikte bile en iyi olabilmek adına; kütüphaneye gidip mesleğini en iyi şekilde icra edebilmek için kitap aradı, buldu, okudu ve en iyisi oldu.
Küçük bir "Vadideki Zambak" meselesi.·312 syf.·
10/10
Beğendi
·2015 1. kitabı
Vadideki Zambak, imkansız bir aşkın, insan ruhunu nasıl incelttiğini anlatan ağır ve nefes kesen bir roman. Balzac, aşkın kutsallığı ile yıkıcılığı arasındaki ince çizgiyi öyle derin anlatıyor ki, okurken kalbinin sesini duyuyorsun. Sessiz bir çığlık gibi büyüyor kitap,bitince bile bıraktığın yerde kalmıyor. Üstelik beni ters köşe yapan finaliyle büyüledi. Klasikler arasıda en keyif aldıklarımdan diyebilirim.