Seçil Doğan

Seçil Doğan
@secildogan
psikolog
lisans
tarsus
Tarsus
15 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Evlenmeyi düşündüğüm kişinin hayatını da kendimle beraber dipsiz bir kuyuya çekemezdim. Onun umutlarını, hayallerini, benim karanlığımla gölgeleyemezdim. Geleceği aydınlık olan birini, geçmişin yükleriyle boğamazdım. Belki de bu yüzden, ona elimi uzatmak yerine geri çekildim. Onu benden uzak tutmak, belki de en büyük iyiliğimdi.
Sayfa 155 - #ibrahimdurmaz #geçmişinparmakizleri #evrenselkültüryayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Geçmişin Parmak İzleri Yalnızlık zamanla kabullenilir; önce huzursuz eder, sonra alışkanlık haline gelir, en sonunda ise insanın bir parçası olur. Bazen insan kendisini bile unutur, yalnızlığın içinde kaybolur. Geceler daha uzun, sessizlik daha boğucu hale gelir. Ama her yalnız ruhun içinde bir umut saklıdır. Bir gün bir ses, bir dokunuş, bir bakış bu derin boşluğu doldurabilir diye. Beklemek, bilinmeyene tutunmaktır. Kimileri yıllarca bekler, kimileri ise benim gibi o umudu çoktan mezar taşlarının arasına gömmüştür. İbrahim Durmaz
Yalnızlık, insanın içini kemiren sessiz bir rüzgâr gibidir. Kalabalıkların içinde bile hissedilir, ama en çok gece çöktüğünde derinleşir. Bazen bir sığınak olur, bazen de kaçınılmaz bir mahkûmiyet. İnsan kendi iç dünyasında yankılanan sesi dinlemek isterken, kimi zaman da ondan kaçmak için çırpınır. Karanlığın içindeki yankılar bazen bir dost, bazen de en acımasız düşman olur. Sessizliğin içinde büyüyen düşünceler, zihni kemiren gölgeler gibi derinleşir, ağırlaşır.
Sayfa 154 - #ibrahimdurmaz #geçmişinparmakizleri #evrenselkültüryayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Geçmişimi tamamen silemezdim. Onun ağırlığını hâlâ derinlerimde hissediyor, ama artık ona mahkûm olmak istemiyordum. Belki de geçmişim, üzerimde bir yük değil, karanlık yollarımı aydınlatan bir fener olabilirdi. Önümde yeni bir hayat vardı ve ben ilk kez ona teslim olmak yerine, kendi irademle yön çizmek istiyordum.
Sayfa 152 - #ibrahimdurmaz #geçmişinparmakizleri #evrenselkültüryayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Belki bu bir kurtuluştu, belki de sadece başka bir tutsaklığın başlangıcıydı. İnsan, hapishane duvarlarının dışında da mahkûm olabilirdi. Geçmişim peşimi bırakacak mıydı? Geceleri uyanıp, yine o boğucu idam anını hatırlamayacak mıydım? O gözleri, o son bakışı zihnimden silebilecek miydim?
Sayfa 149 - #ibrahimdurmaz #geçmişinparmakizleri #evrenselkültüryayınları·Kitabı okudu
Alıntı