Seçil Doğan
@secildogan
psikolog
lisans
tarsus
Tarsus
15 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Bazen içimde kendime karşı bir acıma duygusu beliriyordu, fakat bu düşünce yüzünden utanıyordum. Bu utanç, içimdeki dayanma gücünü diri tutmaya çalışırken bir yandan da zayıflık hissiyle savaşmamı gerektiriyordu. İnsan, kendi içinde hem kurban hem de yargıç olabilir mi diye düşünüyorum. Belki de burada geçen her saniye, bu sorunun cevabını bulmak için bir sınavdı.
Reklam
Şimdi ise her şey daha farklı… Birkaç gün önce beni tek kişilik bir koğuşa aldılar. Başta bu değişikliğin sebebini anlamaya çalıştım, ama bir yanım sorgulamaktan vazgeçti. Bu dar ve soğuk odada yalnızlık artık daha derin, sessizlik ise daha keskin. Yalnızca kendi nefesimi ve arada sırada dışarıdan gelen boğuk sesleri duyuyorum.
Beni bir gün hatırlayacak mı? Yoksa o da zamanla, her şey gibi, beni silip attı mı? Ellerimin titreyerek yazdığı bu satırları bir gün okuma ihtimali var mı?
Bazen zaman kara topraktı, acıların ve sessizliğin saklandığı bir mezar. O, gördüğü her şeyle ağırlaşmış, her şeye şahit olmuştu. Bir çocuğun masum gülüşünde sevinci saklıyordu, bir ailenin huzurunda sıcaklığı. Ama aynı zamanda birilerinin gözyaşlarında acıyı, sessiz ölümlerde korkuyu, doğumlarda umudu ve zulümde çaresizliği taşıyordu. Zaman, insana dair her şeyi içine alıp kendi sırrıyla akıp gidiyordu.
Karanlık odalar, hafızamın en derin köşelerinde saklanan anılarla doluydu. Her köşe, her gölge, geçmişin parmak izlerini taşıyordu. Korkularım, pişmanlıklarım, hatalarım… Hepsi birer gölge gibi peşimdeydi.
Reklam