Radley Ailesi’ni okurken şunu düşündüm: Kitap iyi ve kötü arasında net bir ayrım yapıyor gibi görünse de bence insan bu kadar keskin çizgilerle ayrılmıyor. Hepimizin içinde hem iyiye hem kötüye dair bir taraf var. Duruma, yaşadıklarımıza ve seçimlerimize göre biri öne çıkıyor. Farklı olmak sadece dışarıdan görünen bir özellik değil; insanın kendi içindeki karanlıkla da yüzleşebilmesi. Belki de asıl mesele, o tarafı yok saymak değil, kabul edip nasıl yaşayacağına karar vermek.