" İki insan öfkelendiği zaman kalpleri birbirinden uzaklaşır. Kalpler uzak olduğu için de seslerini yükselterek duyurmaya çalışırlar. İnsan ne kadar çok öfkelenir ise sesini duyurmak için o kadar çok bağırır..."
Gel, ey sevecen, kara kaşlı gece. Bana Romeo’mu ver. Öldüğümde, al da küçük yıldızlara böl onu. Onlar göğü öyle bir süsleyecektir ki. Bütün dünya gönül verip geceye, tapmayacaktır artık muhteşem güneşe.