Biz insanlar, diğer canlılardan farklı olarak umut edebiliyoruz. Bu umut bizi yaşama tutunduruyor. Hepimizin içinde yaşama, var olma, sevilme ve anlaşılma arzusu var. İşte bu yüzden “Reca”.
Ama içimizde ilmek ilmek işlenmiş kötülük ve özsaygımızı hiçe sayarak korkuya teslim oluşumuz da var. Bu da “Havf”.