"Çevremizdeki sessizlik! Hareket etmeyen ve ne yaşanırsa yaşansın hareket etmeyecek olan șeylerin sessizliği... Sonra asalarımızı sımsıkı tutuyoruz (başka ne yapabiliriz ki?) ve yeterince durduğumuz için TANRI'nın toprağının üzerinde,
TANRľ nın karanlığının içinde, TANRI'nın çöp çukuru olan, içine atıldığımız bu samanlıkta adım adım yürüyoruz."
" Ah, diye bağırıyoruz, adam yaralarımızın üzerini açıp parmaklarıyla dokununca. Ah, ne yapıyorsun?
Acı iyiye işarettir, diyor, hayatta olduğumuzu gösterir. Lakin bunu da yakında unutacağız."