Sevinç
@seevoolii
Psikolog
DEÜ Psikoloji ‘19
İstanbul, 15 Ekim
17 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Reklam
“Büyükbaba kalbinde savaşan iki kurt olduğunu söylemişti. Kurtlardan biri kindar ve öfkeliydi, diğeriyse anlayışlı ve iyi yürekliydi. Genç adam, büyükbabasına kalbindeki savaşı hangi kurdun kazanacağını sordu. Büyükbabası ‘Kazanan kurt, beslemeyi seçeceğim kurt olacak.’ diye yanıt verdi.”
Biz insanlar zehirli sarmaşıklar yüzünden büyük bir sıkıntı yaşayan küçük çocuklar gibiyiz. Rahatsızlığımızı gidermek için istemsizce kaşınmaya başlarız ve bunun gayet yerinde bir hareket olduğunu düşünürüz… Ama kaşındığımızda zehirli sarmaşığın etkisinin yayıldığını bilmeyiz. Çok geçmeden her yanımızı kaşımaya başlarız ve rahatlamak yerine kaşıntının arttığını görürüz…
.
‘Shenpa’ bir şeye kapılmanın ve saplanıp kalmanın yarattığı his, o temel kaşınma hissi ve kaşınmanın kendisi ve aynı zamanda kaşıma isteğidir… Shenpa günlük deneyimlerimizde şöyle ortaya çıkar: Birisi size sert sözler söyler ve içinizde bir şey gerilir. Bir anda buna kapılırsınız. İçinizdeki gerilim hızla o kişiyi suçlamaya veya kendinizi kötülemeye dönüşür. Konuşmanın veya eyleme geçmenin ya da takıntı yapmanın yarattığı zincirleme tepki hızla gerçekleşir...
.
Shenpa’mızı kabul etmek, açıkça görmek ve tam anlamıyla deneyimlemek -ortaya dökmeden ve bastırmadan- gerekir. Shenpa’mızı kabul etmeye ve ertelemeden deneyimlemeye istekli olursak içimizdeki temel iyilikle, doğal zekamızla, açık olma halimizle ve içtenliğimizle bağ kurabileceğimizi ve bunlarla yaşayabileceğimizi bilen parçamız olan egonun yarattığı korkulardan bağımsız, kendimize ve diğerlerine sevecen davranmaya dayalı bilgelik erişebileceğimiz bir noktaya gelir. Zamanla bu shenpa’dan daha yoğun bir güç haline gelir ve doğal olarak zincirleme tepkiyi daha başlamadan durdurabiliriz.
“Yaşamdaki acılar bir bardak suyun içindeki kum gibidir. Eğer onu oradan çıkarmaya çalışırsanız kumla savaşırken suyun daha da bulandığını görürsünüz. Oysaki onu kendi haline bırakırsanız bardağın dibine çökecek, belki kum oradan çıkmayacak ama su berrak kalacaktır. Acıya da tıpkı suyun içindeki kum gibi davranmak gerekir. Mücadele etmeden sakince orada durmasına müsaade ettiğimizde zihnimizi bulandırmadığını fark ederiz. Böylece onu daha iyi görüp niteliğini anlayabiliriz… Şefkatin bize sağladığı şey, sıkıntı ve acıdan kaçmaktan ziyade onu anlamaktır.”
“Yaşamlarımızda acı ve keder ile karşılaşıp karşılaşmamayı bizler seçemeyiz. Kendi bedenlerimize ve zihnimize eşlik edip edememeyi de bizler seçemeyiz. Biz sadece bu durumlarla karşılaştığımızda bunları nasıl karşılayacağımızı ve nasıl yanıt verebileceğimizi seçebiliriz.”
Reklam