Hülya Bozmaz
@seeyyah
Rak Benedam!
Stefan Zweig'in bu yaşıma kadar neden okumadım diye pişmanlıkla okuduğum ikinci kitabı ( tabi kendisinin yazdığı son kitap ). Kitabı yazdıktan kısa bir süre sonra eşiyle intihar etmesini öğrenmem kitabı alıp hevesle okumama vesile oldu. Bazı arkadaşlarımızın yazdığı gibi kitap bende delicesine satranç oynama isteği oluşturmadı ya da satranca farklı bir bakış açısıyla yaklaşmama neden olmadı. Beni asıl sürükleyen Dr.B'nin yaşadıkları ve onun ruh halinin mükemmel bir şekilde içime işlemesi oldu. Eminim okuyan herkes o ruh halini bizzat iliklerinde hissedecek ve kitap bittikten sonra da tesiri altında kalacaktır. Çok güzeldi; okuyunuz, okutturunuz efenim :)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Orada otururken kendi kendime sorduğum şey ne olduğumdu? Tanrı'nın şakalarından biriydi sadece. Hayatım şekilsiz, amaçsız veya değersiz gibi geliyordu. Büyüdükçe etrafımı çeviren duvarlara hapsolmuştum. Özgür olmayı o kadar özlemiştim ki; bağları koparıp kaçmayı deliler gibi özlemiştim.
