Sefos
@sefaorwell
Full-time insan
Burayı not defteri olarak kullanıyorum. Ayrıca hem kendi okuduğum kitapları kaydederek hem de onlardan alıntılar yaparak bir nevi ufak çaplı bir arşiv oluşturmuş oluyorum.
Bir Zanaatla Beklenmedik KarşılaşmaAlıntı
Onunla konuşmak, ona bir şeyler vermek için içimde inanılmaz bir arzu duydum. Fakat bunu nasıl yapacaktım? Söze nasıl başlayacaktım? Başıma ağrılar girinceye kadar bir bahane, bir sebep aradım ancak bulamadım. Çünkü biz insanlar böyleyizdir. Önemli konularda nazik, düşünceli hatta merhametli, planlarımızı yaparken cesur ve atılganızdır, ancak başkası söz konusuysa, o kişinin yardımımıza muhtaç olduğunu bilsek bile aramızdaki o ince çizgiyi aşmaya karar vermekte güçlük çekeriz, cesaretimiz kırılır, âciz kalırız. Ancak herkes de bilir ki, yardım çağrısında bulunmayan bir insana yardım etmekten daha zor bir şey yoktur, çünkü yardım dilenmiyorsa mutlaka son bir şey daha vardır: Israr edip incitmememiz gereken gururdur bu.
Sayfa 27 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Dördüncü Neden: Uzun Süreli Okumanın KaybolmasıDuygu ve Düşünce
Kurmaca, diğer insanlarla empati kurma yetinizi güçlendiren bir araç, empati yetiniz için bir tür spor salonu olabilir - ki empati de en zengin ve kıymetli odaklanma biçimlerinden biridir.
Sayfa 91 - Metis Yayınları
Dördüncü Neden: Uzun Süreli Okumanın KaybolmasıDuygu ve Düşünce
Ortaya çıkan her yeni araç ya da mecra -basılı kitap, televizyon, Twitter- ile birlikte gözünüze kendine özgü renkleri ve mercekleri olan yeni bir gözlük takıyorsunuz adeta. Her gözlük dünyayı farklı görmenize yol açıyor.
Örneğin televizyon seyretmeye başladığınızda, herhangi bir televizyon programının -Çarkıfelek ya da The Wire- mesajını özümsemeden önce, dünyayı televizyon gibi şekillenmiş olarak görmeye başlıyorsunuz. Bundan dolayı, ortaya çıkan her yeni aracın/mecranın -insanlar için yeni bir iletişim yolunun- içinde gömülü bir mesaj bulunduğunu söylüyor McLuhan. Bizi usulca dünyayı yeni kurallara göre görmeye itiyor her yeni mecra. Enformasyonun size nasıl ulaştığını ulaşan enformasyondan daha önemli olduğunu öne sürüyor McLuhan. Televizyon size dünyanın hızlı olduğunu, yüzeyler ve görünüşlerle ilgili olduğunu, dünyadaki her şeyin aynı anda meydana geldiğini öğretiyor.
Sosyal medyadan kaptığımız mesajın ne olduğunu ve basılı kitaplardan kaptığımız mesajdan ne farkı olduğunu düşündürdü bunlar bana. Önce Twitter'ı düşündüm. Twitter'a giriş yaptığınızda -Donal Trump da olsanız, Bernie Sanders da olsanız, Bubba the Love Sponge da olsanız- o mecra üstünden aldığınız ve takipçilerinize gönderdiğiniz bir mesaj oluyor. Ne gibi bir mesaj bu? Birincisi: Hiçbir şeye uzun süre odaklanmamalısın. Dünya 280 karakterden oluşan kısa, basit ifadelerle anlaşılabilir ve anlaşılmalı. İkincisi: Dünya çok çabuk yorumlanmalı ve anlaşılmalı. Üçüncüsü: İnsanların hemen seninle hemfikir olmasından, kullandığın kısa, basit, hızlı ifadelere alkış tutmasından daha önemli bir şey yok. Başarılı ifade bir sürü insanın hemen alkış tuttuğu, başarısız ifade ise insanların görmezden geldiği ya da ayıpladığı bir ifade. Tweet atarken, daha herhangi bir şey söylemeden önce, bu üç öncüle katıldığınızı
Sayfa 87 - Metis Yayınları
Fiziksel ve Zihinsel Bitkinliğin ArtmasıAlıntı
Ne var ki içinde bulunduğumuz uyku krizini ancak daha geniş bir bağlam içinde anlayabileceğimizi söylüyor Charles. İlk bakışta yaptığımız şey delice görünüyor: "Çocukları gıdadan mahrum bırakmayız. Aklımızdan bile geçmez bu. Peki niye uykudan mahrum bırakıyoruz onları?" Ama daha geniş bir tablonun parçası olarak gördüğünüzde, iç karartıcı da olsa bir mantığa kavuşuyor bu. Tüketim kapitalizmi değerlerinin hâkim olduğu bir toplumda uykunun büyük bir sorun olduğunu söylüyor Charles. "Uykuda olduğumuzda para harcamıyor, yani hiçbir şey tüketmiyoruz. Herhangi bir ürün de üretmiyoruz. ... [2008'deki] son resesyon esnasında küresel üretimin yüzde bilmem kaç azaldığından, tüketimin yavaşladığından bahsediliyordu. Herkes [eskiden olduğu gibi] fazladan bir saat uyuyacak olsa o bir saati Amazon'un sitesinde geçiremeyiz. O bir saatte bir şeyler satın almıyor oluruz." Sağlıklı ölçüde uyku uyumaya geri dönmemiz -benim Provincetown'da yaptığımı herkesin yapması- "ekonomik sistem için deprem etkisi yaratır," diyor Charles. "Çünkü ekonomik sistemimiz insanları uykudan yoksun bırakmaya bağımlı hale gelmiş durumda. Bunun dikkat becerisinde yarattığı arızalar ikincil bir zarar sadece. Ticaretin bedeli." Bu noktanın ne kadar önemli olduğunu bu kitabı yazmayı bitirirken anladım ancak.
Sayfa 82 - Metis Yayınları
Fiziksel ve Zihinsel Bitkinliğin Artması
Uyku konusunda ne kadar sorunlu hale geldiğimizin göstergelerinden biri de, bu kriz konusunda bizi en çok uyarması gereken insanların -doktorların- lisanslarını almak için uykusuz kalmak zorunda olmaları. Tıp eğitiminin parçası olarak doktorların yirmi dört saatlik zorlu nöbetler tutmaları gerekiyor - 24 adlı dizide Kiefer Sutherland'ın canlandırdığı, terörist peşinde koşmaktan uyku uyuyamayan karakterden esinle "Jack Bauer çekmek" deniyor bu nöbetlere. Hastalarını tehlikeye atan bir uygulama bu. Ama uyku hakkında en bilgili olması gereken insanların dahi akıl mantık sınırlarının ötesinde uykusuz kalmayı fetişleştirdiği bir kültür haline gelmiş durumdayız.
Sayfa 80 - Metis Yayınları