GİDEN AMA BİTMEYENAşk
İnsan birini kaybedince,eğer o kişi hâlâ bir yerlerde nefes alıyorsa…
acının bir sınırı olmuyor.
Ölüm gibi değil bu.
Bir mezarın yok başında ağlayabileceğim.
Bir vedanın yok,kapanmış bir hikâyenin kesinliği yok.
Sen… sadece yoksun.
Ama varsın da.
İşte en çok bu yoruyor beni.
Seni bir şehirde yürürken hayal ediyorum bazen.
Belki bir kafede oturuyorsun,belki birine gülüyorsun.
Belki benimle sustuğun cümleleri,şimdi başkasına kuruyorsun.
Bu ihtimaller…
İnsanı içten içe kemiren sessiz canavarlar gibi.
Ve ben her gece,aynı sorunun içinde kayboluyorum:
"Ben bunu kendime de sana da neden yaptım? Neden engel olmadım,neden susturamadım pas tutmuş bu yüreğimin sesini ... neden?
Bir insan,birini bırakıp gidecek noktaya mecburiyetin o soğuk duvarlarını yıkarak gelir.
Anladım...
Peki ya sevgi azalır mı…
yoksa sadece bir gün,bir taraf susmayı mı seçer?
Sen sustun.
Ben hâlâ konuşuyorum…
ama sadece kendi içimde.
Çünkü sana ulaşmanın hiçbir yolu yok artık.
Ne bir mesaj,
ne bir ses,
ne de bir “nasılsın” ihtimali…
Beni en çok yoran şey sensizlik değil aslında.
Alışabilirdim belki.
Ama bu…
Bu yarım kalmışlık hissi…
“Bilinmedik bir hüzün var içimde, bir gariplik. Anladım ki, ya ben fazlayım bu şehirde ya da biri eksik.”
Reklam
Zehra...
Geçen sene Aşura gecesinde içim sıkıldığı için kendimi yollara atmıştım. Sokakta birkaç insandan başka bir şey yoktu, ellerinde Hüseyin yazan kurdelelerden, yeşilli siyahlı bayraklardan başka bir şey taşımayan insanlar... Yaşadığım şehirde mezhep çeşitliliği çok fazladır.
Öyle boş boş yürürken biri seslendi "Zehra!" diye. Umursamadan yürümeye devam ettim yine bağırdı Zehra diye. Ben hayatımda bu kadar acı bir ses duymamıştım, sesin sahibini ararken bir ağacın altında adamı gördüm. Elinde dağıttı suların kolisi, öylece oturuyordu. Bizim bu bölgede erkekler genelde yaşı kendinden küçük kızlara "ana" diye seslenir. Ona baktığımı anladığında "Gel Zehra Ana" dedi. Biraz daha yaklaştım, ağlıyordu. Ayağı sakattı, yardım istedi, yardım ettim. Yanından ayrılırken yine Zehra dedi bana. Bazen kafamın içinde yine o adamın sesini duyuyorum, Zehra diye sesleniyor bana. Tırnağı dahi olamam ama bu beni çok çok etkilemişti. Niye anlattım bilmiyorum ama bu günler hepimizin içinde bir yangın gibi yanıyor diye düşünüyorum. Rabbim, Resulullah (sav)'ın ehlibeytinin sevgisiyle bizi şereflendirsin, Cennet'in kadınlarından biri olan Hz. Fatıma annemizin dizinin dibinde oturabilme şerefine nail etsin.
Arkadaşlar yardıma ihtiyacım var
Bu yaşıma kadar bir adamla sohbet ettik sosyal medya üzerinden annesi anneme benim oğlum var senin kızın biz ikimiz iyi anlaşıyoruz falan demiş onlar da iyi anlaşırlar bi uğrasak vs. demiş,
Annem kızım küçük daha okuyor demiş adamda üniversite mezunu 25 yaşında ben 19 yaşındaydım o zamanlar ama bn bu çocuğu daha önce hiç görmemiştim annem 2 ay sonra anneanneme söyledi böyle böyle dediler bnde böyle dedim diye... Normalde baya bir kişi talip olarak demişlerdi ama hiçbirini bu kadar merak edip sosyal medyasına vs kadar bakmadım. Taki onun ismini duyana kadar sanki kalbime bir his doğmuştu ama bilmiyordum ne olduğunu benim biraz fazla takipçili farklı bir hesabım vardı böyle depresip sözler postlar paylaştığım falan. Ordan buna takip isteği attım kabul etmesi dm attım hesabıma destek olur musun diye. Tabiki yazmıştı.
Sonra 1000 k dan da destek olur musun demiştim. Ben kitap okuyamıyorum. Vs sonra geri çektim mesajımı niye çektin belki hesap açıp kitap okurdum dedi 😅 o beni bn onu takip etmeye başladık. ben mesaj kısmındaki baloncuğa halay müziği ekleyip 'halay perilerim geldi' diye yazdım bunu görmüş nerelisin sen vs diye sordu bnde yalan söyledim ki beni tanımasın diye. Adımı falan da sahte söyledim. Sonra konuşmaya başladık yaşımı sordu söyledim bu kadar depresif şeyler paylaşıyorsun hayatını yaşa bu yaşa bir daha gelmeyeceksin dedi okumuyordum o zmn okumam için bana motivasyon konuşması yapıyordu🥹 bana önemli biriymişim gibi hissettiriyordu.
Ama ben ona ben olduğumu söylemeyerek hata yaptım. Hatta olmayan bir ablam vardı gece neden uyumadım yazdım yarın işin var senin gözlerin şişer uyu demiştim yok gözlerim şişmez benim demişti ninni söyle uyuyayım demişti jdjdjs ses at falan diyordu atamamıştım sesimi tanır diye. Bir yere Gidip geldiğimde haber ediyordum. O da
Reklam
Reklam