Genetik korkunun kalıntıları olankötülük kaynağı, toplum tarihinin bizzat içinde bulunmaktadır; ahlak ise gerçeğin küstahça baskıları karşısında o kadar sık yön değiştiriyor ki.
Bir kişi tarafından yapılmış kötülük onun ölümüyle fiziki olarak yok olmaz, zaman ayarlı bomba gibi, genetik ormandaki mukadder tohum misali kendi muhtemel saatini bekler.
Her şeyi ciddiye almaya yazgılı, yalnız ve mutsuz ama mutsuzluğunun farkında bile değil, kendi içinde bir nabız gibi atarak çoğalıp duran bir kız çocuğu ile kuruyup girmiş yaşlı bir kız arasında yaşanması her zaman için olası bir sahneydi bu.Tek farkla: Gerçek oldu.