Ayy, bu seriye bayıldım yaaa Sanki sürükleyici bir dizinin bölümlerini izliyormuşum gibi hissettirdi. Seri katil var, intikam var, gizem var, merak ve heyecan var; daha ne olsun ki? Bir de kadın seri katil ile FBI ajanı arasındaki aşk hikâyesi ayrı güzel. Ben seriyi çok sevdim, bence seriye bir şans vermelisiniz.
Bu nasıl kitap?????
Serinin ikinci kitabı, kaldığı yerden devam ediyor. Olaylar hiç bitmiyor, hep yeni bir durum ortaya çıkıyor. Bu arada Lana ve Logan aşkı da son hız devam ediyor. Bu kadar cinayetin, kanın içinde aşk okumak da tansiyonu dengeliyor.
Ve ikinci kitap da yine çok akıcı, bazı yerlerde Lana duygularımıza tercüman oluyor sanki. Bölümler aynı şekilde sıkmadan, seri bir şekilde ilerliyor. Vaktim olunca birinci kitaba göre daha kısa sürede okudum.
Kitap çok fena bir yerde bitti, acilen 3.kitaba başlamalıyım.
Reklam
İkinci kitapla birlikte hikaye benim için bambaşka bir noktaya taşındı.
İlk kitap beni tam anlamıyla etkileyememişti ama ikinci kitap beklentimi karşıladı. Seri inanılmaz akıcı, sayfalar su gibi akıp gitti.
Lana’yı o kadar iyi anlıyor ve yaptıklarını o kadar haklı buluyorum ki… Logan ise tam bir green flag ama bir o kadar da kör. Gerçekler ortaya çıktığında vereceği tepkiyi çok merak ediyorum; oldukça sarsılacak gibi duruyor.
Bu kitapta Lana’nın ne kadar ince bir çizgide yürüdüğünü daha net hissettim. Bir yandan her şey planladığı gibi ilerlerken, diğer yandan her an bir şeylerin ters gideceği hissi peşimi bırakmadı. O yüzden okurken sürekli diken üstündeydim. Bir de kitabın başından sonuna kadar içimde “Aralarında bir hain var ama kim?” hissi hiç kaybolmadı.
Yine de ilk kitapta da söylediğim gibi, Lana’nın intikam sahnelerinin biraz daha detaylı işlenmesini isterdim. İntikam planının ardındaki duygusal yükü ve Lana’nın bununla nasıl başa çıktığını daha fazla görmek isterdim.
Lindy’nin başına gelenler beni gerçekten üzdü. Yardım etmeye çalışırken mahvolan hayatlar… Lauren’in hikayesi
ise yüreğimi burktu. Bunları okumak bile zorken, benzer şeylerin gerçek hayatta yaşanıyor olması çok daha sarsıcı.
Lana, adaletin sağlanamadığı anlarda insanların içinde biriken öfkenin ve çaresizliğin sesi gibi.
Kitabın sonunu tahmin etmiştim ve beklediğim gibi de oldu. Buna rağmen üçüncü kitap için aşırı sabırsızlanıyorum .
Bu seri gerçekten insanın sinir sistemini ele geçiriyor.
İkinci kitapta gerilim seviyesi resmen birkaç basamak birden yükseliyor. Travma, intikam, cinayetler ve yıllar boyunca hayatı mahvolmuş insanların hikâyesi öyle bir işlenmiş ki her sayfada "Birazdan kesin bir şey olacak..." hissiyle okudum.
En sevdiğim detaylardan biri ise o gece yaşananların bize tek seferde anlatılmaması oldu. Her bölümde yeni bir parça ortaya çıkıyor ve her yeni gerçek, olayları daha da karanlık ve ürkütücü bir hâle getiriyor. Sayfalar ilerledikçe sadece Lana'nın değil, onunla birlikte birçok insanın hayatının nasıl geri dönülmez şekilde parçalandığını görmek gerçekten çok etkileyiciydi.
Özellikle Lindy'nin yaşadıkları kalbimi kırdı. Lana'yı kurtarmaya çalışırken kendi hayatının da mahvolması, insanların ona inanmaması ve en yakınındaki kişinin bile onu yalnız bırakması çok ağırdı. Bu kitap beni sadece üzmedi, aynı zamanda inanılmaz öfkelendirdi. Çünkü burada yaşananlar sadece fiziksel şiddetten ibaret değil; insanların hayatlarının, bedenlerinin ve geleceklerinin ellerinden alınması söz konusu. Üstelik suçluların yıllarca hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam etmesi insanın kanını donduruyor.
Bu kadar karanlığın içinde Logan ise adeta nefes alabildiğim tek yerdi. Sert ama asla kaba değil, korumacı ama bunaltıcı değil. En önemlisi de Lana'nın yaşadığı travmaları yok saymamasıydı. Bu yüzden onu okumak çok iyi hissettirdi.
Ve o final... Gerçekten aklımı aldı. Tam her şey çözülecek derken öyle bir yerde bitti ki kitabı kapatıp birkaç dakika tavana bakmak zorunda kaldım.
Şimdi tek bir sorum var: Üçüncü kitaba hemen başlayıp uyku düzenimi tamamen bozmalı mıyım? Çünkü cevabım kesinlikle evet.
#bookstagramturkiye #bookstagram #kitapyorumu #kitaptavsiyesi #gerilimkitabi #psikolojikgerilim
Çok temiz.
S.T. Abby’nin Mindfck serisi dışarıdan bakınca yalnızca bir intikam hikâyesi gibi görünebilir.
Ama içine girdikçe bunun aslında travma, seçim ve insan zihni üzerine kurulmuş ciddi bir karakter çalışması olduğunu fark ediyorsunuz.
Benim için hikâyedeki asıl sürpriz olayların kendisi değil, karakterlerin o neden-sonuç ilişkisi içindeki tutarlılığı oldu.
Lana karakterinde ağır travmanın bir insanın hayatta kalma mekanizmasını nasıl yeniden şekillendirebileceğini çok gerçekçi bir yerden izliyoruz.
Zihninin adeta operasyonel bir sisteme dönüşmesi oldukça başarılı işlenmiş.
Logan tarafı ise özellikle hoşuma gitti.
Bir profilci olarak elindeki verilere sadık kalması, “burnunun ucundakini görememesi” değil; mesleki reflekslerinin doğal sonucu gibi hissettiriyor.
Elindeki tüm veriler belirli bir profile işaret ederken, karakterin sezgisel şekilde bambaşka bir yere yönelmemesi bana oldukça tutarlı geldi.
Serinin asıl güçlü yanı ise karakterlerin hayatta kalmak için dönüştükleri kişiliklerden çıkıp gerçekten seçim yapmaya başladıkları noktada ortaya çıkıyor.
Çünkü ilk aşamada yapılan şey bir tercih değil, adaptasyon.
Ama ne zaman ki yeni etkenler, duygular ve toplumsal baskılar devreye giriyor; işte o zaman karakterlerin hangi yöne kırıldığı önem kazanıyor.
Kitabın sevdiğim bir diğer tarafı da doğruyu ya da yanlışı güzelleştirmeye çalışmaması oldu.
Karakterleri yargılamadan, insan doğasının sert taraflarını olduğu gibi göstermesi bence seriyi güçlü yapan şeylerden biri.
Bunun yanında teknik anlamda da oldukça temiz bir kitap.
İlk kitaptaki kaliteli baskı burada da korunmuş.
Sayfalar kalın, editöryal süreç başarılı ve çeviri oldukça düzgün.
Anlatım dili ise sade, anlaşılır ve çok akıcı.
Sonuç olarak:
Mindf*ck benim için yalnızca karanlık bir hikâye değil, insanların kırılma
Japon edebiyatının erken modern dönemdeki en büyük ustalarından Ryūnosuke Akutagawa ile tanışma kitabım, İthaki Yayınları’ndan çıkan "Raşomon" derlemesi oldu. Akutagawa’nın öykü evrenine adım atmak, hem edebi açıdan farklı bir deneyim sundu hem de yoğun bir dönemin ardından zihnimi dinlendirmek için aradığım o dingin sığınağı sağladı.
Kitapta ilk dikkatimi çeken unsur, yazarın mekan tasvirlerine ayırdığı geniş yer oldu. Akutagawa, olayların geçtiği atmosferi adeta bir ressam gibi ince ince işliyor. Yer tasvirlerinin bu kadar uzun uzadıya yapılması zaman zaman okuma ritmini yavaşlatsa da, hikayelerin geçtiği o puslu ve felsefi havayı solumak adına oldukça başarılıydı. Yine de bu uzun anlatımlar, sabırsız okurlar için bazen zorlayıcı bir eşiğe dönüşebilir.
Kitaba dair yapabileceğim en net eleştiri ise yazarın anlatım tekniğiyle ilgili. Akutagawa, bazı öykülerde kurgunun akışına aniden müdahale edip okuyucuyla doğrudan bağ kurmayı seçiyor. Yazarın araya girip hikayeyi biraz baltalayan bu müdahaleleri, kurgunun büyüleyici atmosferini benim açımdan biraz zedeledi ve beni hikayenin gerçekliğinden anlık olarak kopardı. Modern anlatılarda alışık olduğumuz "görünmez yazar" illüzyonunu bozan bu durum, okuma keyfime ufak bir sekte vurdu diyebilirim.
Tüm bu genel yapının içinde, derlemedeki öyküler arasında beni en çok yakalayan ve okumaktan en büyük keyif aldığım metin ise kesinlikle Tütün ve Şeytan oldu. Akutagawa'nın bu öyküde Şeytan figürünü, Japon kültürü ve tütünün ülkeye girişiyle harmanlama şekli hem çok zekice hem de son derece eğlenceliydi. Şeytan ile tacir arasındaki o ironik ve zeka dolu mücadele, kitabın genelindeki dingin havaya çok tatlı bir dinamizm katmış.
Ancak tüm bu teknik detayların ve eleştirilerin ötesinde, Raşomon benim için tam anlamıyla bir "zihin
Reklam
Reklam