Bir kış günü çöllerde nilüferler açarsa
Denizde kuşlar yüzer , gökte balık uçarsa
Menekşelerin boyu sarmaşığı aşarsa
Belki o zaman seni sevmekten vaz geçerim .
Kutuplarda topraklar susuz kalır çatlarsa
Okyanuslar kurur da sahra’yı sel basarsa
Güneş batıdan doğar doğudan da batarsa
Belki o zaman seni sevmekten vazgeçerim .
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
`NedenŞiir
Bilmem neden tutkunum sana
Neden yangınım ölesiye
Her sabah gözlerimi açınca
Neden ilk sen gelirsin aklıma
Yaşamaktan önce
Neden sensiz soğuk ellerim
Söyle neden
İçim üşüyor sensiz her gece
Bir ay doğar yücelerden,yücelerden
Ben seni düşünürüm
Ay ışığı olur dolarsın içime
Bir bulut geçer göklerden
Ben seni hatırlarım
Bulut bulut yağarsın gözlerime
Sonra serin bir rüzgar eser
Bir martı süzülür enginlere
Seni özlerim neden
Bahar geldi bak
Ağaçlarda bir cümbüş, bir kıyamet
Şen şakrak dallarda kuşlar
Benim içimde bu kahır, bu hüzün neden
Neden bu sel gibi gözyaşları
Bu ümitsizlik neden
Gel artık
Gel de bak gözlerimin içine
Her şeyi anla sevdiğim
Ben söylemeden…
Istanbul Ve GidişŞiir
Her gidiş bir parça İstanbul taşır içinde, ya da her İstanbul bir gidiş barındırır sırrında..."
Kalbimin ve kalemimin yollarının İstanbul’la kesiştiği o demlerde, yıllar evvel satırlara döktüğüm ve sesimle ruh üflemeye çalıştığım "İstanbul ve Gidiş" adlı şiirimi, siz değerli edebiyat dostlarının beğenisine ve kalbine sunuyorum. Şiirle, esenlikle ve İstanbul’un bitimsiz ilhamıyla kalmanız dileğiyle… Keyifli dinlemeler.
youtube.com/watch?v=QTYSiek...
İSTANBUL VE GİDİŞ
Terk ettiğin şehir İstanbul olmasaydı,
Kaldıramazdım gidişini.
Gidişinle bağı çözülen dizlerime
Destek olmasaydı Beyoğlu’nun sarhoşları,
Yine kucaklardı Sultanahmet’teki bahçe.
İstanbul en büyük sır arkadaşın;
Saklar Boğaz’ın sularında,
Sel oldu mu gözyaşların.
Ezanlar bastırır,
Hıçkırığa dönünce ağlamaların;
Duyurmaz kimseye, incittirmez gururunu.
İstanbul terk etmeyen sevgilidir;
O kadar geniş yüreği...
Çan istersen kilise olur,
Haham istersen havra;
Ya da istersen bir kubbenin altını,
Mavi mavi döner etrafında.
Mest eder seni;
Ne çan kalır ne haham,
Hepsi bir bedende can olur.
Geçmediyse içindeki o yara,
Hazırsın demektir büyük imtihana.
Mekkede Erkamın adalet evi
Daha konuşmazsın hemen;
önce gözlerin uyanır,
sonra bakışların,
en son da o içimi ısıtan gülüşün.
Göksel 48
Sen Uyanırken
Erkam ibnil Erkam Mekkede adalet evi
Oydu müslümanlara evini açan sahabi
Evini açarken seslendi Resullullah nebiye
Sallahu aleyhi vesselem baktı yüzüne
Ey efendimiz evim müslümanlarındır..
İslamın sesi içimizi ısıtıyordu
İlk önce Efendimiz SAV sonra müminler
Hepsi bu evde uyanıp kıyama kalkacaktı
Darul erkam erkamın evi sahabe yurdu
Erkam ibnil erkam Mekkede bir kahraman
Gözler uyanınca bakışlar kıyama kalktı
Şiirler naatlar bu adalet evinde yazıldı
Dünya böyle değildi sahabeler devrinde
Sahabeler gidince kaldık efkâr içinde
Şimdi içimizi ısıtmıyor sahte gülüşler
Kuraan okuyordu Kahraman sahabe
Erkam b erkam okudu Bakara suresini
Dediki ey kahramanlar içimi efkâr basar
Kafir ve münafıklar istemez hayırlı olanı
Ne hale geldi dünya efkârı hep kaldı bize