Ağır taşı ne yel ne sel alır.
“Tasavvufî yoruma göre ‘Ene’l-Hak’ cesur bir sözdür. Ve Hallac, bunun bedeli olarak ölümü tatmak zorundadır. Sel gibi taşan aşk, saliki coştursa bile, şeriat onun susmasını gerektirir.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Burada yaşam her zaman böyleydi,yıllar bulanık bir sel gibi ağır ağır bir yerlere doğru akıp gidiyordu,geçmişin aynı düşünce,davranış alışkanlıklarına bütünüyle,sımsıkı bağlıydı.Kimse de bu yaşam biçimini değiştirmeyi denemek istemiyordu.
Son mektupŞiir
Ey yar, bu mektubu aldığın demde
Kara topraklara verdim kendimi...
Herşey bana engel oldu alemde,
Bir çoşkun nehirdim, yıktım bendimi.
Benim gönlüm doğusundan deliydi;
Başka dünyaların saşkın seliydi...
Bunun böyle olacağı belliydi...
Her şey biter sel yerine döndü mü...
Dünya durmaz, bahar olur, kış olur,
Belki senin gözün yaş olur,
Ben garibim, benim gönlüm hoş olur,
Sevdiklerim ayda yılda andı mı...
Yıldız olur sana ışık tutarım,
Bülbül olur pencerende öterim.
Yer altında belki rahat yatarım
Yer üstünde çektiklerim dindi mi...
Şimdi yaşamayı tatlı bulursun,
Koşarsın, gülersin, tez yorulursun,
Bir gün olur yine bana gelirsin
Deli gönlün yaşamağa kandı mı...
Sayfa 192
Tüylerimizin eleklerinden salıveriyoruz "ben "leri, sel vuruyo içimize tam, tam arınacağız, şuralarımızda duruyo su.
