Ne babamızın omzunda ağlayabildik
ne de annemiz üzülür diye derdimizi anlatabildik
bizi biz büyüttük
biz öldürdük...
Gömdük içimize ne varsa
anlaşılmasın diye bir de çiçek ettik üzerine;
Altı mezarlık, üstü bağ bahçe
anlatmadık yine de
Ay tenli bir kız geçer yıldızların altından.
Gökyüzünü izler durur hayranlıkla.
Keşke benim gözümden görse.
Yıldızların kıskançlıktan kaydığını
Büyüsüne kapılan tek ben olmadığımı anlasa;
Elleri toprağa değdiğinde bereketlenirdi,
Gözleri baktığı yeri cennete çevirirdi.
Bastığı yerden güller açar fark etmezdi.
Sadece gokyuzüne bakardi hayranlikla...
Kendisinin hiç farkında değildi.
Ahmet Rasim
"Sonunda fark edersin ki teksin.
Seni kurtarmaya kimse gelmez.
Hiç kimse seni senin istediğin derinlikte anlayamaz.
Düştün mü? Seni ayağa kaldırabilecek tek kişi yine sensin.
Her zaman senin yanında olacak kimse yok ve seni olumsuza düşüren tüm düşünceleri yenebilecek tek kişi sensin.
Unutma ki..." Ethem Emin Nemutlu