selin
@selcbk
58 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
10/10
2025 8. kitabı
Çalıkuşu... Feride... Kâmran...
Benim için hem çok hafif, nazik; hem de yüreğimi hop hop ettiren bir serüven oldu. Feride ve Kâmran'ın sonlardaki o yüzleşmelerini, vakit geçirmelerini, muhabbetlerini, yaşadıklarını yerimde duramayarak "helecan" içinde okudum, yaşadım, hissettim. Tek kafamı karıştıran ve istediğim heyecanı vermeyen nokta Kâmran'ın "sarı çiçek" güzellemesi oldu: İsterdim ki başka benzetmeler yap, ağla, mahvol, kucakla, haykır, bırakma; sende kendi aşkını, ızdırabını bu şekilde göster. Ama ben kafamda işte böyle tamamladım Kâmran, tasalanma.
Reklam
10/10
2025 3. kitabı
Puslu Kıtalar Atlası... Her hikayede ayrı ayrı şaşırdım. Hiç sıkılmadan ve elimden bırakmak istemeyerek okudum. Son cümlesinde ise aklım hayli karıştı. Düşler dünyası, her şey bir adamın düşünden ibaret. Hikayeler gerçek mi değil mi bilmiyorum ama öyle yazılmış ki değilse bile gerçek olduğuna inanıyorum. Eğer gerçekse de öğrendiğim için çok mutluyum. Bi süre buna benzer kitapları, böyle anlatışları okumak istiyorum. Kolay sıkılmaya yatkın ve dikkati dağılabilen ben için müthiş bir kitaptı.
Puan vermedi·224 syf.·
2024 11. kitabı
Bu Hüseyin Rahmi'den okuduğum üçüncü kitap. Belkide içlerinde en sevdiğim kitap. Karakterler öyle işlenmiş ki bazen Şadan'ı karısını aldattığı için tebrik edesim geldi. Öyle bir savunma, öyle bir yaptığının doğruluğuna karşı inanç... Sabiha ise kitapta ilimli, alim görünmesine rağmen yeri geldiğinde çok geri kafalıydı. Söyledikleri ve inandıkları bana çok yanlış ve çok ters gelmişti. Özellikle bir bölümde; eğer bir kadın kocasını aldatmışsa öldürülmesi gerektiğini savunmuştu.?!?!?! İşte Şadan ne olursa olsun gözümde bir numaraydı.
Gönül Bir Yel Değirmenidir Sevda ÖğütürHüseyin Rahmi Gürpınar · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20255,6bin okunma
Puan vermedi·80 syf.·
2024 7. kitabı
Kitabın ilk sayfalarında -daha önceden okuduğum bir yazar olduğu için- yine aynı yazar ve yine bir intihar meselesi diye düşünmüştüm. Fakat kitabı bitirdikten sonra altını çizdiğim cümlelere baktığımda aslında ne kadar da benden bahsettiğini, beni bana anlattığını fark ettim.
Böyle düşünmemi sağlayan bazı kısımlar ise;
-"Şimdi bunları yazarken bile, kalemimden çıkan cümleleri kafama takıyorum."
-"Elimden gelseydi, bunu birazcık daha sonra söylemeyi tercih ederdim. Yok, şu sözü bile ta en başından beri hazırlamışım gibi geliyor."
-"Of, ben neden her şeyi bir sonuca ulaştırmakta bu kadar aceleciyim? Neden tüm düşüncelerimi bir hükme bağlamadan yaşayamıyorum? Böylesine bir huyu kimden aldım?"
