Selda Bayğu
@seldaca_comments
Kader Gayrete Aşıktır...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
̶̶K̶̶a̶̶r̶̶a̶̶n̶̶lı̶̶k̶t̶a̶k̶i ̶Kı̶vı̶l̶cı̶m
Herkese Merhabalar...
Bugün sizlerle harika bir kitap ile geldim.
Biz okuyucular için bir kitap bittikten sonra iyi ki okudum demek paha biçilemez.
Bu kitap bitince öyle dedim.
Başlar başlamaz içine alan ve ne olacak diye merakla okunan bir kitap oldu.
Kitaba giriş bölümü resmen beni çocukluğuma götürdü.
Arkadan biri geliyor mu?
Bir ses duyunca bir saklanma isteği güdüsü falan.
Tabi bizi canavar diye korkutmaz sepetçiler gelip alacak derlerdi o zaman da neden öyle korkuyorsak.
Neyse ben o konulara fazla girmeyim.
Chloe Davis ile tanışın...
Başarılı ve yepyeni bir hayat kurmuş psikolog.
Şu günlere gelmeden önce yani 20 yıl önce küçük bir kızdı.
Henüz 12 yaşındayken huzurlu ve güvenli hissettiği evinde yaşıyordu.
Ama birden evlerine gelen polisler o yaz küçük bir kasaba olan Breaux Bridge kaybolan altı kızın ölümü ile suçlanan babasını alana kadar.
O günden sonra hayatları değişmeye başladı.
Chloe, annesi ve abisi Cooper...
Babaları deliller ile tutuklanıp hapishaneye gönderildi.
O günden sonra ise onlar için başka bir mücadele başladı.
Yaşanılanlar ile başa çıkma ise büyük bir yüktü.
Chloe psikolog olsa da kendini tedavi etmesi ne yazık ki en zoruydu.
Zorda olsa yeni bir hayatı ve yakında evlilik planları yaptığı bir nişanlısı vardı tabi abisi her ne kadar uygun kişi olmadığını düşünüp hala küçük gördüğü kız kardeşini korumak istiyor olsa da...
Yıllar sonra ise babasının tutuklanma ve itiraf zamanı geldiğinde işlenen cinayetler o yıllarda islenenler ile aynı olunca Chloe'i için hiç iyi şeyler olmaz.
Ve bu işin sırrını çözecek olan yine o dur.
Kitap sizi bekliyor diyor ve ben kaçıyorum.
#karanlıktakikıvılcım #seldacacomments
İnsan sonrasında ne kadar mutlu olsa da geçmişin acı hatırlarını acı çektirenin yüzüne doğru haykırmadıkça tam anlamıyla unutamıyordu.
Her seri katilin bir imzası vardır. Bir tablonun köşesine karalanmış bir isim ya da bir filmin sahnelerine yerleştirilmiş bir Paskalya yumurtası gibi, sanatçılar da eserlerinin tanınmasını, ölümsüzleştirilmesini isterler. Ölümlerinden sonra da hatırlan-mayı isterler.
