SD
@selendurmus
Şu anda okuduğu kitaplar
Aynı cümleleri tekrarlamak istemem ama kitabı beğenen olduğu kadar beğenmeyen de var.Ben biraz arada kaldım diyebilirim.Kitabın bende sinirlerimi uyandıran bir tarafı oldu.”Gönül” kısmını bana pek geçiremese de başka duyguları geçirmekte başarılı oldu. Ben’in ailesine karşı olan acıma ve küçümseme tutumları da bunlardan biri.Dar görüşlü olduklarını üstüne basa basa belirtmiş.Bunun yanında Hoca’yı gereksiz yüceltmesi de cabası.Her şeyden ziyade 3.bölümde göreceğiniz üzere Hoca’nın sırrını okuyoruz.Beni asıl sinirlendiren ve bir insanın böylesine bencil olabileceğini gösteren bu kısımdı.Sırrını Ben’e açıyor olması bile başlı başına bir bencillikti benim için.Hoca,insanların kötü doğmadığını sonradan kötü olabileceklerini söylüyor.Bana kalırsa hoca içinde salt kötülükle doğmuş.Bir kitap karakterine böylesine nefret besleyeceğimi beklemiyordum.Bu kitabı okurken insanların neyi neden ve ne amaçla yaptıklarını , bize teselli adı altında sundukları bencil,çıkarcı düşüncelerini görebilirsiniz.Hoca’nın insanlara güvenmemesini kendisini tanıdıktan sonra anladım.Acımasız görünebilir ama karamsar ve yapayalnız kaldığı o hayatı eceli gelene kadar ve arkadaşının vebaliyle yaşamasını dilerdim.Hoca gibi bir insanla tanışsam ben de insanlığa olan güvenimi yitirirdim.Bu hikayede yanan K oldu sanırım.. K’ye sevgilerle.
Reklam
Merhabalar
İlk defa bir cinayet romanı okumanın verdiği heyecanla büyük beklentiye girdim sanırım.Zaten kitap özetinde yazdığından sebeple spoiler uyarısı vermeden devam ediyorum.Olaylar ilerledikçe konuya dahil olan herkesten dinlediğim şeyleri tekrar dinlemek beni biraz sıktı açıkçası.Kişilerin çocukluğunu ezberlemiştim ve cümlenin sonunu tahmin edebiliyordum artık.Bunun dışında iki suçlunun 13 basamağı çıkışının beni derinden etkilemesini ve heyecanlandırmasını ummuştum ki öyle olmadı.Okuduğum için yine de mutluyum çünkü elle tutulur ,gerçek ve kanıtlara dayanan bir olayı tüm ayrıntılarıyla ve tüm karakterlerin gözünden öğrenme şansı buldum.Kurbanların ,yakınlarının ,suçluların neler hissettiğini hepsinin yerine kendimi koyarak okudum.Bir oyuncu gibi hepsine büründüm.Ayrıntıya girip irdelersem spoiler vermekten çekiniyorum.Okunur mu? Evet okunur.Bütün eleştirilerimin yanı sıra oldukça sade bir dili olan ve akıcı bir kitaptı.
Kitabın ilk sayfalarında hissettiklerimle son cümleyi okuduğum andaki hisler birbirinden tamamen bağımsızdı.Bu kitabın beni ağlatacağını hiç düşünmemiştim , öyle ki -hiç huyum olmamasına rağmen -başlarda bırakmayı bile düşünmüştüm.Sanırım beni en çok etkileyen Kamelyalı Kadın’ımızın son mektupları olmuştur.Kendimi Armand yerine koyuyorum da; çaresizliğin , elden bir şey gelmeyişin , gerçekleri bir çırpıda ama çok geç öğrenmenin verdiği hisle nasıl başa çıkıp da hayatıma devam ederdim bilemiyorum.Bunun yanı sıra günümüz aşklarına baktığımızda kimseye böyle yüklü duyguları konduramıyorum.Bir solukta okuyacağınız ve okumanız gereken bir eser..
