Selen

Belki de yine yanılıyorum. Önemi yok. Yanılıyorsam bir dana deneyebilirim sonra gerekirse bir daha bir daha… Hiçbir şey dünyanın sonu değil. Dünyanın tek sonu ondan ve içindekilerden vazgeçmek.
Reklam
Islığın dahi ancak öyle çalınabildiğini öğrenmiş bir fani olarak, beceremeyeceğime inanmaktan vazgeçerek denedim.
Ve belki de hayatımda ilk defa yapamadıklarıma dalıp gitmek yerine yaptıklarım için gururlandım.
İnanç
Yüzüme vuran rüzgarı, çıplak ayakla yere basmayı, üşümeyi, hastalanmayı, iyileşmeyi sevdi­ğim için. Velhasıl ölmedim. Basit ve görkemli hayatımı yaşama­ya devam ettim. Korkularla, tereddütlerle ve hepsine rağmen içimde kıpırdanan utangaç bir hevesle. Heves ne güzel kelime.
Geriye baktığımda içimden diyorum ki, iyi ki ölmemişim! Dünyanın sonunda okyanusun dalgalarına karışmak şa­şaalı bir final olurdu belki ama sırf sonumu kendim yazayım, ucuna da fırfır takayım kibriyle, vakti gelince nasılsa içinde kaybolacağım boşlukta erkenden erimeye değmezdi.
Reklam