selen
@selenyolda
en sevdiklerimle yeniden, yenilerle de ilk kez tanışıyorum, biraz da kendimden taşıyorum *✧°｡⋆
" Önümde uzanan yolu görebiliyordum. Yoksuldum ve yoksul kalacaktım. Para değildi özellikle istediğim. Bilmiyordum ne istediğimi. Hayır, biliyordum. Saklanabileceğim, saklanıp hiçbir şey yapmak zorunda kalmayacağım bir yer istiyordum. Bir şey olma düşüncesi beni korkutmakla kalmıyor, hasta ediyordu. Avukat, danışman, mühendis veya benzer bir şey olmayı düşünmek bile olanaksızdı benim için. Evlenmek, çocuk sahibi olmak, aile kurumunun kafesine girmek...
Babamın müthiş bir planı vardı. ' Oğlum, insan yaşamında bir ev sahibi olmak için çalışmalı. Ölünce oğluna kalır. Oğlu da bir ev sahibi olup ölür ve evleri oğluna bırakır. Etti iki ev. Sonra onun oğlu bir ev sahibi olur, etti üç ev...'
Aile yapısı. Aile yapısının düşkünlüğe karşı zaferi. İnanıyordu buna. Aileyi al, içine biraz Tanrı ve vatan karıştır, günde on saat çalışacağın işi kat, işte buydu gerekli olan.
Babama, ellerine, yüzüne, kaşlarına bakınca benimle hiçbir ilgisi olmadığını görüyordum. Bir yabancıydı. Annemse yok gibiydi. Lanetliydim. Babama bakınca edepsiz bir sıkıcılıktan başka bir şey göremiyordum. En kötüsü başarısızlıktan herkesten daha çok korkmasıydı. Birkaç asırlık köylü kanı ve eğitimi... "
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
" Jim su sıçratıyordu kızlara. Su Tanrısı'ydı o ve kızlar ona bayılıyorlardı. Olasılıktı o, vaatti. Müthişti. Nasıl yapılacağını biliyordu. Ben birçok kitap okumuştum ama o benim okumadığım bir kitap okumuş olmalıydı. Mayosu, taşakları, günahkar görünümü ve yuvarlak kulakları ile bir sanatçıydı. Yoktu üstüne. Yanında saçları uçuşan yosması ile yeşil spor arabalı o şişman o.ospu çocuğuna yapamadığım gibi, ona karşı da bir şey yapamazdım. İkisi de hak ettiklerini elde etmişlerdi. Bense yaşamın yeşil okyanusunda yüzen elli sentlik bir bok parçasıydım.
Sudan çıkışlarını izledim, parıldayarak, tenleri pürüzsüz ve genç, yenilmemiş. Beni arzulamalarını arzuladım. Asla acıyarak değil ama. Yine de pürüzsüz ciltleri ve beyinlerine rağmen eksik bir yanları vardı çünkü henüz sınanmamışlardı. Yaşamlarında nihayet felaketle karşılaştıklarında çok geç olacak veya çok sert gelecekti. Ben hazırdım. Belki. "
" Sonuçta bir işe yaramasa da düşünce ve kelimelerin büyülü olabileceklerini fark ediyordun. "
"
'Sen neden katılmıyorsun?'
'Sabahları erken kalkmaktan ve emir almaktan nefret ederim.'
'Peki, ne yapacaksın?'
'Bilmiyorum. Meteliksiz kalınca sefilhanenin yolunu tutarım herhalde.'
'Orada gerçekten kaçık herifler var.'
'Her yerde var.'
Becker'in şarabını tazeledim.
'Mesele şu ki,' dedi, 'yazacak zaman olmuyor.'
'Hala yazar olmak mı istiyorsun?'
'Tabii. Sen?'
'Evet,' dedim, 'ama ümitsizim.'
"
"
Bu Üstün Irk teorisi neden sadece zihinsel ve bedensel özürlülere hitap ediyordu?
...
'Büyükbabam Beyaz Rus'tu. Devrimde Kızıllar öldürdüler onu. O.ospu çocuklarından intikamımı almalıyım.'
'Anlıyorum.'
"