Öyle anlar vardır ki insan her istediğini yapabileceğini, geleceği yaşayıp geriye dönebileceğini, bunun önemsiz bir şey olduğunu zanneder. Zincirin halkaları sıklaşmıştır sanki; bu gibi hallerde de artık başından başlayamam diyerek başarıyı elden kaçırmak değildir söz konusu olan.
Okumak elzem. Eskiden beş şey öğrendiniz mi alim olurdunuz, şimdi kitaplardan el çektiniz mi, 15 günde cahil oluyorsunuz. Sizi cehaletten kurtaracak tek şey; OKUMAKTIR.
Çoğumuz gerçekten kolayca duygulanmıyor muyuz? Acıklı hikayeler başımızdan geçmiyor mu? Ömrümüz tesadüflerin belirleyici etkilerinden tümüyle arınmış şekilde mi akıyor? Hayatımızda 250 gram olsun masalsılık yok mu?