Bugün de seni anladık Selim!
Yalnız bir korku kaldı kuşkuyla karışık
Sonunda kötü bir şey olur korkusuyla yaşadı Selim Işık her olayı.
Eski bir yara izi sızladı her eğilişinde insanlara
Dünyaya bir daha gelişinde
Çocuk ve korkusuz yaşamak ister sürekli.
Büyümek yalnız tutunananlara gerekli.
Duruşma başlayınca aydınlığa çıkar her şey kardeşim. Bugün karanlıksa ortalık, gün olur her şey değişir.
Kulağım sokak kapısındaydı, açılmasını bekliyordum, senin gelmeni bekliyordum. Yalnızdım, cumartesiydi. Cumartesi tek sevinç günümdü, kötü geçemezdi dost yüreklim, sensiz olamazdım.
Oldum olası sevmem güzü, hüzün verir bana yaprak dökümü. Sen isteseydin bağışlardın beni. Seni sevdiğim için öyle söylediğimi biliyordun. Orada, o mermer taş yığını arasına beni böyle yapayalnız, böyle kaygılara düşmüş bırakmak erkekliğe sığar mıydı?